Dostlar,
Sesimin ulaştığı her bir noktada, sessizce de olsa yanımda olduğunuzu bilmek şu an benim için sandığınızdan çok daha kıymetli. Bazen ekranın öteki ucunda kimse kalmadı mı diye kendime sorsam da, kalbinizin bir köşesinde olduğumu hissetmek beni ayakta tutuyor.
Biliyorum, Polemos için sizleri beklettim. Aslında her kelimenin mükemmel olması için titizlenirken bazen zamanın nasıl geçtiğini fark etmiyorum. Ancak bu kez hayat, planlarımdan daha ağır bastı. Kısa süre önce babaannemi sonsuzluğa uğurladık. Taziye telaşı ve bu vedanın getirdiği duygusal yükle, elim ne telefona ne de bilgisayara gidebildi. Zihnim biraz dağıldı, kalbim biraz yoruldu...
Cumartesi için verdiğim sözü bugün, biraz gecikmeli de olsa tutabiliyorum. Lütfen bu sessizliğim için bana kırılmayın; aksine, bu yorgun zamanlarımda sizinle konuşmaya, bir selamınıza her zamankinden daha çok ihtiyacım var. Orada olduğunuzu bilmek bana güç veriyor.
Sizi ve bekleyişinizi seviyorum.
Saygılarımla.
Habibe Büşra Bulut ☁️