Hakan

Sizin oraların kahpeliği meşhurmuş derler.
          Yanına nankörlüğünü al,üşüdüğünde yüreğine örtersin!

Aynı düzen dünyanın farklı karakterleri 
          Yaşayışları ,mutlulukları farklıyken,  acımız hep  aynı 
          Şayet geliyorsa bir yerlerde aklına  farklıları
          Ellerini semaya açtığında yukarıda duran hep aynı.

İyi kadınlar piç adamlara , iyi adamlar hiç kadınlara yar kaldıkça ; Aşk kimsenin yanına kâr kalmayacak açık ve net... 

          Bir zaman lâle de sendin bize, peymâne de sen, 
          Bağda ırmaktın akan, bahçede rüzgârdın esen.
          
          Göl sanırdık ne zaman dalsak ela gözlerine, Seyrederdik seni günlerce gülistan yerine.
          
          Saçlarındaydı bütün tılsımı binbir gecenin, 
          Seher alnında, şafaklar gülüşündeydi senin. 
          
          Aramazdık gece mehtabı yüzün parlarken, 
          Bir uzak yıldıza benzerdi güneş sen varken. 
          
          Ezelî şi'rinî yazdıkça tabiatte bahar, 
          Düşünürdük ki tabîatte olan, sende de var! 
          

Hatırlarmısın sevgili ,seninle uçurumun kenarında mehtaba çıkardık 
          Sen çay demlerdin , ben cıgara yakardım 
          Sen kaçkere yalvardıysan, ben hep sırtımı dönüp giderdim 
          Ne sen ,ben olabildin nede ben sen oldum 
          Seni kaçkere anlattıysam gözyalarıma hakim olamadım 
          Seninle yaşlanmak  umuttu ,belkide hayaldi
          Biraz ateşi karıştırsan küllerimizden doğacaktık 
          Oysa ;şimdi satılık bedenim ile yapayalnız kaldım 
          Umutlarımı süpürdüler bir şafak vaktiydi
          Işığı kararsız karanlıklara aydınlık olmaktı aşk
          Çöl ortasında vadi olmaya gelmiştim 
          Kendine iyi bak dediğin günden beri yalnız ve çaresizim 
          Sevda rüzgarlarından haber yok rotası ezilmiş duygulardayım  
          Şimdi her pencere bir umuttu gelişin kadar uzaklığın 
          Beni bana terkettiğin tarifi acı duygular içinde yaşıyorum sensizliği
          Şimdi ben gidiyorum karanlıklar içinde yansıyan loş ışıklar içinde 
          Kendini unutkanlık hastalığına bulaştırmış bir enkaz bırakıyorum
          Dinlediğim son şarkı ,yazdığım son satır …  son bilet gibi

yeniden birini sevmek ömür sürer,
          o kadar kalmadı be gönül süren.
          yaşattıkların tümüyle ölümsüzler,
          gözlerimde saklı mühürsün, hep.
          
          seni seviyorum dediğim herkesi sevdim.
          inan, yine olsalardı yine severdim.
          ne aldım, ne de verdim,
          ne aldın, ne verdin?
          
          neyse asıl konuya dönelim, aşka;
          aşık olunca mı kalbine yönelir taşlar?
          çok sevince mi ızdırap başlar?
          kötü mü aşk, saçma mı? başka?
          
          sevmek; bir sanattır, kanatlı,
          kanat uçmaktır ki; uçmakta sanattır.
          bana kalırsa biri sanatı yarattı,
          mutlak yaradan, içimizdeki sanatçı.
          
          sorarsa biri önünü kesenlerin,
          tanımıyoruz ne sen beni, ne ben seni.
          hiç olmadık ne ben senin, ne sen benim,
          açıkcası; ne sen ben, ne ben senim.
          
          şiir senden fazlasıdır, sihrim,
          doğum günüm, gün ışığım; mihrim.
          bir zahmet hatanı düzelt şimdi,
          beni bu saf karanlığa sen ittin.
          
          beni bu karanlıkta kaybettin,
          üzüldüm, sanki bilyelerimi kaybettim.
          beni bir çocuk gibi kaybettin,
          pazarda kaybolmuş gibi ağladım, aybettin.
          
          bu bana yapılmazdı, yaptın.
          sana bu yapılmazdı,yaptım.
          kandırılmamalıydım, yaptın.
          şiirlere değmezdin, yaptım.
          
          güzeldin herşeyinle, yenmezdin tadından,
          yüzüne şiir yazılacak binlerce kadın var.
          ardından tek bir kez söz etmedim adından,
          biriydin benim için o binlerce kadından.
          
          biri gider bini gelir,
          bini gider biri gelmez.
          ne yaman çelişkidir,
          biri kanatır, bini delmez.
          
          onu sever, beni sevmez,
          ona ulaşır, bana ermez.
          aşk dilenmek gerekmez,
          ona verir, bana vermez.
          
          sırf benim gönlüm olmasın diye,
          gönlüme el koyuyorsun, niye?
          sırf gönlünde olmayayım diye,
          gönlüne el koyuyorsun, niye?
          
          acıyı seviyorum; damak tadım böyle.
          acı dil, çoğunlukla tatlı şeyler söyler.
          unuttuysan beni, bunu açıkça söyle;
          beni unutsan da özleyeceksin söz ver!
          
          arada bana küfret, günahı benim.
          vahı beni bulur birgün, ahı seni.
          yakama yapışmış bir günahın eli,
          içinde boğuluyorum bir sürahi selin.
          
          dışında kalmışım şekerden bir evin,
          sular altında kalmış, insana güvenim.
          ateş pahası olmuş sevdanın dirhemi,
          ne sağa, ne sola dönmüyor dümenim.