Hame-ran

Üç yıl önce bugün şöyle bir şey yazmışım: Sanki başladığımız yere geri döndük ama başladığımız yerden daha gerideyiz..
          
          Zaman bana neler getirdi neler götürdü anlatabilmek, kelimelere dökebilmek oldukça zor. Biliyorum yıllar önce yaşadığımız her şeyin karakterimizin duvarına eklediğimiz birer tuğla olduğunu söylemiştim. Yine de eski cümlelerimi okuduğumda durup soluklanmaya ihtiyaç duyuyorum çünkü bir yerde gözlerimi dolduruyorlar. Ama yine de satır sonunu bile göremezken finalini hayal ettiğim tüm hikayelerimden özür diliyorum.
          Yazdığım ve yazamadığım her hikaye benim için bir kazançtı. Şimdi yıllar önce yazdığım ve devamını getiremediğim her hikaye, bir yanılgının yenilgisi. 
           #Yanılmak #yenilmek #YanılgılarVeYenilgiler

Ne anlamı kaldı ki şimdi? 

'Ama o anladı. O beni anladı.'
           #BHT

Bu da burada dursun bakalım
          
          https://music.youtube.com/watch?v=bn3M1gcZ21k&si=VRPig7v2Ot8PGelz

Eğer BHT'yi buraya getirebilmiş olsam hangi listede olurdu acaba? Bu gece bunu düşüneceğim. 

Uzun zaman sonra,
          Cümlelerim sağda solda savrulmayacak galiba.
          Eğer ben sağa sola savrulmazsam burada olacaklar.
          Ama bu cümlenin sonuna nokta koymak çok zor. 
          
          
          Kulağımdaki şarkı ise şunu diyor:
          "İşte bu senin hikayen tüm geçmişinden gelen
          Enkazlara sıkışmış yıkık dökük hikayen. 
          
          Ey şehir sızlıyor mu yüreğin? 
          .. 
          .. 
          Ey şehir yaran çok derin.." 
          
          

Gerçekten de tam bir halledebilirdik ama halledemedik profili.. 

"Ne olduğumu anlamaya çalışırken, olmakta olduğum şeyi kaçırıyorum."

.. 
          "İçin rahatladı mı?"
          "Böyle söyleme. İçimi değil, içini rahatlatmak için ısrar ettim. Bana kızdığını biliyorum ama bir duvarı aşmak, bir yaranın varlığını kabul etmekti bu senin için..'
          .. 

Senin olmadığın her şehir gri..