Bazen kendimden o kadar nefret ediyorum ki anlatamam. Niye böyleyim? Neden insanlar benim için bir sorun? Böyle bunun gibi bir çok soru. İnsanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum. Yada bence korkuyorum...
Kısaca sosyal anksiyetem var. Sadece gerçek hayatta değil. Sosyal medyalarda uzaktan insanlarla konuşmak bile benim için zor. Fakat bu olması gereken bir şey. Konuşmadan yapamayız. Bir çok kez kriz geçirdim. Yolda , okulda her yerde fakat anladım ki böyle zamanlarda sadece kendi kendime destek olup rahatlata bilirim. Dün de o günlerden biriydi. Kriz günü... Yazmak her ne kadar kolay olsa bile yaşarken ki o zaman hiçte kolay değil. Saatlerce süren ağlama , titreme , terleme hiç kolay değil. Fakat bu böyle ne yapa biliriz ki. Böyle zamanlarda sadece kendi kendime yardım edebilirim. Bunları buraya yazmamın sebebi içimi başka hiçbir yere dökemiyor oluşum. Ya da anlatacağım hiç kimse olmaması. Okumanıza gerek yok sadece içimi döktüm buraya. Rahatlamak için. Umarım her kes sağlıklı olur. Mutlu olmanız dileğiyle. Bir süre kitap bölümü yazmayacağım. İyi günler★