Hana Kos

Hej! Zmieniłam nazwę tomiku z "Do cierpiących" na "Krew serca". Stwierdziłam, że to bardziej pasuje, bo przez mój stan psychiczny i patrzenie, co się dzieje na świecie wiersze poszły w innym kierunku niż się spodziewałam.

Dziękuję Ci z całego serca za obserwację. To niby tylko jedno kliknięcie, a dla mnie — ogromna motywacja i cichy dowód, że moje słowa kogoś poruszyły. Cieszę się, że chcesz być częścią mojego świata. Naprawdę to doceniam ❤️❤️

Dziękuję, za Twoją obecność i czytanie. Takie osoby jak ty dopingują mnie do jeszcze intensywniejszego pisania.

Wooo! Zrobiłam ryzykowny ruch albo znowu się stresuję głupotą. W mojej nowej powieści: "Gdybym uwierzyła" poznamy bohaterkę od jej 10 roku życia. Będzie można zaobserwować, jak traktowanie przez innych na nią wpłynęło. Dlatego zaproponowałam takie wyzwanie-grę by to poanalizować. Może dostrzeżecie też coś w swoich relacjach? 
          
          Ogólnie moja terapeutka mówi mi, że mam dobry wgląd w siebie, jestem dość dobra w zauważaniu właśnie, co mogło wpłynąć na co. Poza tym jestem studentką psychologii - idę na czwarty rok. Pamiętajcie, że każdy ma swoją perspektywę i swoje rozumienie rzeczy. To że ona to jakoś odbiera, nie znaczy, że każdy tak będzie. Warto się jednak zastanowić... Czy jakieś zachowania nie sprawiły, że było jej trudniej wyznaczyć granice, jak coś wpłynęło na jej odbieranie norm? 
          
          Nie jestem nieomylna jak coś! Nie zachęcam do diagnozowania się (bo takie rzeczy się źle kończą!) Zachęcam tylko do małego przećwiczenia zastanawiania się nad takimi rzeczami! (Też każdy popełnia błędy tylko pytanie, co z nimi robi)
          
          Szczegóły w "Od Autorki"!
          Zapraszam do "Gdybym uwierzyła"! 
          

Hej, Ludki!
          W KOŃCU wrzuciłam kolejne opowiadanie/ rozdział do "Projekt Banshee"! Jak macie jakieś uwagi to dawajcie znać!

Hej, Ludki!
          Spokojnie, wiem, że wygląda to jakbym zaczynała mnóstwo powieści, a póki co żadnej nie kończyła, ale wszystkie się po trochu piszą. I je napiszę. Serio. Znaczy "Opowiadania z serca" są bazowane na prawdziwych osobach (moich  najbliższych), więc one nie wiadomo, kiedy się skończą. Powstały z myślą, że chciałam by pewna osoba zauważyła siebie moimi oczami, są tym czego nie potrafiłam ująć w proste słowa lub po prostu było mi głupio to zrobić. Pozostałe jednak jakoś idą. Swoim tempem, ale idą.

Hej, Ludki!
          Dostałam komentarze, żebym wrzucała, jak mam czas, więc... odpuszczam sobie umyślne dozowanie Wam tekstów. Wrzuciłam zaległe teksty - takie, co cały czas sądziłam, że mogą poczekać, bo pojawiały się inne, którymi koniecznie musiałam się podzielić na bieżąco. Znaczy nie musiałam, ale bardzo chciałam. <3 Mam też trochę pozaczynanych wcześniej, więc postaram się je powoli kończyć i też wrzucać. :)  Także no... Sorki za spam lub chaos w tekstach 

Hej, Ludki...
          Już za miesiąc wracam na uczelnię, wspominam więc miniony rok akademicki, myślę, jak będzie wyglądał przyszły i z tego huraganu emocji powstaje dużo wierszy. 
          Powiedzcie mi tak szczerze, czy jak je tak czasem często, nieregularnie wstawiam, to czy jest to przytłaczające?

Dziękuję za polubienie i komentarze pod "Matką Wszystkiego". <3

Dziękuję za dodanie moich tomików do list lektur ❤️❤️❤️