🐬

İçimdeki kız çocuğunu susturmuştum adeta. Kendi bildiğimi, kalbimden geçen ve içten içe bildiğim gerçeği değil, başlarının bana öğrettiklerini, önüme sunduklarını doğru kabul etmiştim. Kendi benliğime ihanet etmiş ve içimdeki kadına saygısızlık etmiştim. Artık sadece kendimi tanımak istiyorum. Daha önce yalnızlık benim için zorunluluktu, evet. Ama artık bu benim tercihim. Önceliğim bu sefer gerçekten benim.

Tanrım artık gör beni, sev beni, acı bana ne olur...

Siz bana bir hayat sunmadınız, siz bana sonsuz bir cehennemde yanmayı vaadettiniz.

Belki de senin masalın'ın tohumları başka topraklara atılmıştır`

Çünkü ben hiçbir zaman öncelik olmadım` 

Eğer gökyüzünü görüyorsan, hala bir çözüm yolu var demektir'

Korkma küçüğüm, senin için tüm ışıkları açacağım, gerekirse tekrar birlilte patlatırız lambaları ama sen sakın karanlıkta kalmaktan korkma, çünkü senin elini ben tutacağım, seni karanlığımıza alıştıracağım.

Dünya dört duvardan ibaret değildir`

Soğuk havayı, yağmurlu günleri ve gece vaktini çok severim. Soğuk hava aslında bana hep kötü anıları hatırlatır. Yağmurlu bir gece sokakta yürürken hep kötü anılarım canlanır gözlerimde ama ben bunu çok seviyorum. Çünkü bana yaşadığımı hissettiriyor, duygularımın olduğunu, insan olduğumu, neleri atlattığımı, ne kadar güçlü olduğumu... Serin havayı içime çekmek beni sakinleştirir, huzur verir. Çünkü her kötü hissettiğimde açık alana çıkar gökyüzünü izlerdim saatlerce. Eğer vakit geçse balkondaki sandalyeye değilse bir kaldırım taşına oturur öylece yıldızları izlerdim. Bu beni sakinleştirirdi. Bu yüzden yıldızları çok seviyorum, bana gelecekte bir hayatın olduğunu hatırlatıyor. Hiç bir şeyin bitmediğini, genç olduğumu, hayatın devam ettiğini hatırlatıyor. Bu yüzden her soğuk havayı bedenimde hissettiğimde garip bir şekilde mutlu olurum, özellikle geceyse ve yağmur yağdıysa.

Ve belki de sorun buydu,evet yollar geçmişti,yaranın eskimesi gerekirdi ama tam tersi oldu yara büyüdü,büyükçe ruha zarar verdi…