Nefret aleminde bir nevi çığlıktır. Duvarları oynatır herkesin dünyasında hiç kimse olmayı başarmış bir nevi ahmak. Sorsan çok şey anlatır ama anlamaz. Çok güler çok ağlar. Ben onları anlıyorum onlar ise beni dinlemiyorlar. Çığlık demişken gölgeme vurup gelen titreşimlerden ibarettir. İstemsiz yutkunmaların sebebi olmuşlar. Görmedikçe gözler kalbime unut diyorlar. Unut ! sahi unutabilir misin kalbim ? Zor geldikçe hayat uyuyan bir nevi miskinim. Yalnız kalırsa birgün hayallerim benden uzak. Söz veriyorum nefret edeceğim senden.
BEN Mİ ? BEN BEN BEN 
BEN HİÇ BİR YERİN BAŞKENTİYİM!!!