Hiçlik Ve Yokluk

Tanrım ölmeme izin ver seninle öleyim...

Zor günleri aşmış biriyim her zorluk basite alınmış bir gelecek.

Kalbimin ne hissettiğini anlamıyorum artık çok soğuk. Acı öfke kalbimin yalnızı hepsi hak ettiği yerde. 

Kadınların yalan yapmacık numaraları  güçsüzlüklerinin bariz bir göstergesi aciziyetleri yüzleşmeye bile tenezzül ettirmez. Bu aciziyetleri kendilerini kendi kendine yönetici atfeder. Oysa erkek burada suskunsa onu korumak için suskundur. Tek cevabı bu tüm aşkların....

Ne demişti kahin inanılacak bir şey yok. Her şey yalan. Elimi tutup kader demişti oysa ben ona bile inanmamıştım. Çünkü sevdaya hiç bir şey dahil değildi. Sevda tek kişilikti ölümden çok ölümü sevmekti. 

Çok yoğun aptallıkta zekamızı sorgulamamak gerek...

Aşk kokuyor bütün ölümler her ayrılık acı değilmiş...

Kader öldürmez keder öldürür 

Çalışıyorum çalıştığım kadar...

Hasretinden prangalar eskittim. Çünkü  cebimde bir dal sigaram bile yoktu. Olsa hani belki eskimezdi. Ama olmadığı için eskidi. Belki de vakti gelmiştir. Belki yanmıştır soğuk soğuk. Bilemem yani şimdi haksız mıyım Marcus?