Jest 16 minut po północy, poświata lampy lekko rozjaśniała mój pokój. Nie myśląc, mechanicznie przeglądałam internet w poszukiwaniu czegoś co mogłoby zwrócić choć trochę moją uwagę. Zmęczone oczy błądziły na przemian po pokoju i literkach na rozjaśnionym pulpicie, które zaczynały zlewać się ze sobą w całość. Nie jestem pewna czy zasnęłam, czy była to najprawdziwsza prawda, uniosłam się w górę niczym balonik z helem. Wirowałam  w powietrzu, a wokół mnie wirowały wszystkie litery alfabetu. I wtedy wspaniałe pomysły wpadły mi do głowy, i zaczęłam pisać, układać literki w całość. Tworzyłam niewyobrażalne światy, opowiadałam wzruszające historie i łamałam nawet najtwardsze serca kruchymi słowami. Odnalazłam wattpada.