Hiranidagonenen

Hellooooooo. 
          	
          	Vizelerim bitti. Şükür bitirene :-)
          	
          	Yarın sabah ilk otobüsle eve gideceğim. Yarın akşam kaderin kökleri yeni bölümünde buluşalım öpüldünüz

Hiranidagonenen

Hellooooooooo!!!! 
          
          Vallahi bölüm yazıyorum ama deli gibi grip oldum. Ya taslakta en az üç bölüm var da onları hemen harcamak istemiyorum. 
          
          Birde bölümlere karakterlerle ilgili fotoğraflar eklemi yorum ne zamandır 
          
          Dedim ki her bölüme bir video ya da fotoğraf ekliyim. (Vizelere çalışmamak için bulduğum aktiviteler peki ndnskskalwşalwa) yarın ya da pazartesiye yeni bölüm gelir. Kesit atarım yine. 
          
          Öpüldünüz

Hiranidagonenen

Selamlaaarrr efendimmmm bu akşam saat dokuzda bölümde buluşalım. Öpüldünüzzz. 
          
          Mithranın başı dikti. Hepsi bir ağızdan "kraliçe Mithra çok yaşa  ! " Diye bağrıyor kadın erkek demeden yumruk yaptığı ellerini göğüslerine vuruyorlardı.  Eliyle durmalarını işaret etti. Hepsi aynı anda durdu. 
          Oturacak yer istediğinde hepsini şok edecek bir olay yaşandı. 
          
          Din adamlarından birisi başıyla sinyal çaktı. Kimse fark etmesede karen farketmişti. Herkes kenara çekildiğinde kilisenin en yüksek bölümünde bir taht vardı. 
          
          Mithra bile ne diyeceğini bilememişti. Arkasına dönüp baktığında halkının gayet ciddi olduğunu gördü. 
          
          Robby içlerinde sıyrıldı. mithranın önünde eğilirken "size ihanet etmedim majesteleri. Ben size sadakatle bağlı bir vezirim. Kanım sizin yolunuza kafam davanıza fedadır! " diye bağrıp herkesin içinde göğsüne vurdu. 
          
          "Bu taht en çok sizin hakkınızdır majesteleri. " Elinden zarifçe tutup yönlendirdiği nde herkes yolu sonları için açtı. Mithra neler olduğunu idrak dahi edemiyordu. 
          
          İhtişamlı bir taht vardı karşısında uzun uzun baktı tahta. Madem halkı istiyordu o tahta otururdu. Tahta oturduğunda herkes önünde diz çöktü. Hazırlıklar tamdı. Sanki herkes bugün buraya geleceğini biliyor gibiydi. 
          
          "Jasammasp bundan hoşlanmayacak." dedi Robby fısıldarken. 
          
          "Jasammasp'ın hoşlanmadığı çok şey olacak. " Oda fısıldadı. 
          
          Herkes önünde eğilirken mithranın bakışları olanları şaşkınlıkla izleyen karendeydi. 
          
          "Bunun ne demek olduğunu biliyorsunuz değil mi? " Bariz isyan ediyorlardı. Bu bariz bir şekilde mithdanın vrielia kralına karşı başlattığı bir isyan sayılırdı. 
          
          "İsyan." dedi Jones. 
          
          "Biz razıyız. İsyansa isyan! İşgalse işgal! Jasammasp o tahttan inecek! Ya kendisi ya kellesi! " diye bağırmaya başladılar. 
          
          Elini kaldırdığında hepsi sustu. 
          
          "Ait olduğum yeri bende istiyorum. Ancak bu dava da benimle olmalısınız."
          
          "Canımız, kanımız yolunuza feda efendim! " Kafasını salladı. Gelen tehlikenin farkındaydı. 
          
          "Sana söz baba. Emanetine sahip çıkacağım. "

Hiranidagonenen

Selamlaaarrr efendim. Yeni bölüm akşam dokuz da gelecek kesit getirdim size ❤️‍
          
          Tişörtünü çıkardığımda yarasına yapışmıştı. Acıyla kıvrandı. Yarası ortaya çıktığında nefesim daraldı. O anda içeri hekimbaşı girdi. 
          Yaraya bakarken bıçağa benzer kesici bir alet çıkardı. Yanan şömine de ısıttı. 
          Ne yapıyordu? 
          
          Yarasına bastırdığında karen bağırmasada yatakta sırtı gerildi. Gözlerim dolarken bu halini görmek bana iyi gelmedi. Üç kere bu işlemi yaptı. Gözümden bir damla yaş döküldü. Hemen geri sildim. 
          Hazırladuğı bir merhemi yaraya sürüp kapattı. Merhemi yatağın yanuna bıraktı. "Günde bir sabah bir akşam Sürüp yaranın kapatılması lazım efendim. " dedi ve oradan çıktı. 
          
          "Gel." dedi yumuşacık sesiyle. Gitmedim. Gidemedim. 
          
          "Mithra ben gelemiyorum sen gel." Yavaş yavaş gittim yanına oturdum. 
          
          "Ağladın mı sen? Hani üzülmüyordun."
          
          Gözyaşlarım akmaya devam ederken silsem de fayda etmiyordu artık. 
          
          "Çok acıdı mı? " 
          
          "Üzülmediğin adama neden ağlıyorsun Mithra? " 
          
          "Üzülmüyorum." Sesimin titremesine engel olamıyordum. Yarası kötüydü. 
          
          "Ama kıyamıyorum da."  Dediğimde tek koluyla beni göğsüne çekti. Saçlarımı öperken kolumu beline sardım.
          
          Akşam buluşalımmmmm

Hiranidagonenen

Selamlaaaarrr efenimmmm açıkçası kaderin kökleri kitabına yakın aralıklarla bölüm atmaya çalışıyorum. Bölüm uzunluğunu da ne kısa ne de uzun yapmaya çalışıyorum. Bir problem varsa haberim olsun 
          Şimdi ise alıntımıza geçelim bakalım. 
          
          İkimizde birbirimizin etrafında yavaşça yürüdük. Parmağımı içe kıvırarak gelmesi için işaret verdim. 
          Kahkahasını duyduğumda beni ciddiye almadığını anladım. Bu beni sinirlendirirdi. 
          
          Sen bilirsin sahakian.
          
          Kılıcı ben geçirdim beklemediği hamle karşısında atik davranıp kendini korumaya aldı. Arkaya giderken üzerine yürüyordum. Birbirine çarpan kılıç sesleri kulak tırmalayan cinstendi. 
          
          Zırhına sertçe geçirdim. Çelikti. İşe yaramıyordu. Ayağına çelme takıp düşürmeye çalıştım. Adam makina gibiydi mübarek. Hafif sendelediğinde beni üzerinden attı. Yerel kapaklandığımda saniyeler içerisinde kalkıverdim. Kıcılı bilek kısmına gelecek şekilde izahaladım. Sertçe geçirdiğimde kılıcı düşmüştü. Hemen kılıcını tutup arkaya savurdum. Kendi kılıcımı boynuna yasladım. Öldün. 
          
          "Senin burda ne işin var! " diye bağırdığında ne olduğunu anlamak için arkamı döndüm. O anda yere yapıştım. Yere düştüğümde üzerime çıkıp kemerindeki hançeri boğazıma yasladı. 
          
          Rima ona kadar sayarken hareket edemedim. Haksızlık!  Dikkatimi dağıtmıştı. 
          
          "On. Kazanan belli. " Oturduğum yerde zırhı çıkardım. Kıpkırmızı olmuştum. Dağılan saçlarımı elimle düzenledim. 
          
          Karen ayağa kalkmıştı. Zırhının kafa kısmını çıkardı benim gibi. Normalde de yakışıklı bir adamdı. Ama zırhın içindeyken...  Bir başka güzel görünmüştü gözüme. 
          
          "Güzel mücadeleydi. " 
          
          "Beni kandırdın."
          
          " Ders 1 :Sadece güç seni bir yerlere getirmez. Kaybetsen bile stratejik düşünmelisin. Ders 2: odağını çabuk kaybediyorsun olmaz.  ders 3: hiçbir zaman ilk saldıran olma. Rakibini yor." Saldır dedimde saldırmamış. Bana laf sokup sinirlendirmiş ve beni yormuştu.

Hiranidagonenen

Selamlaaarrrrrrrrrrrrrr yarın akşam VALDORA&VRİELİA: KADERİN KÖKLERİ kurgumuzun yeni bölümünde buluşalım. Normalde adetim değildir ama size alıntı getirdim. Fragmanda diyebiliriz. Bu stilde mi ilerleyelim yoksa fragmana gerek yok mu yazarsanız sevinirim. Buyrunuz efendim! Yarın görüşürüz. 
          
          "Nereye gideceksin aramian kızı. Amcan seni kabul eder mi sence? Peki ya sen yaşayabilir misin kasabada? Onca mevkiyi makamı bırakabilecek misin? " 
          
          Başı dikti. Güldü bu haline. Hatta kahkahalarla güldü. Karen bir an için karısının gerçekten delirdiğini düşündü.  "Sana vreiliada kasabada yaşayacağımı kim söyledi sahakian ?"
          
          "O halde ? "
          
          "Başka eyaletlere giderim. Kim bilir kendime bir kütüphane açarım. Belki birisi düşer gönlüme. Onunla evlenirim. Çocuklarımı sevdiğim , aşık olduğum adamdan yapar, evlenirim. Kim bilir belki vezir, belki prens belki de asker olur eşim. " Güldü karen. 
          
          "Sen sevmeyi bilmezsin Mithra. "
          
          "Öğrenirim o halde. Severim karen. Öyle bir severim ki sevilmediğim her gün için daha çok severim. Şimdi çekil önümden. " Karen delirmişti. Bu ihtimal bile onu delirtmek için yeterli bir sebepti. Önünü kesti. 
          
          "Gidemezsin." 
          
          "Gideceğim bırak. "
          
          "Hiçbir yere gitmeyeceksin!" Belinden tuttuğunda omuzlarına defalarca kez vurdu. "Dokunma bana ! " 
          
          "Bu dokunmayı bile kaldıramıyorsun başkasının yatağına gitmekten bahsediyorsun! " Omuzlarına vurmaya devam etti. "Bana sadece sen dokunamazsın! " Başkasına geçerli değildi demek. 
          
          "Niye kızım ben ne yaptım sana? "
          
          "Hangi birini sayayım karen? "
          Söyleyemedi Mithra. Peşinden gelmedin benden vazgeçtin diyemedi. 
          
          "Tanrı aşkına bırak beni karen. Gideyim. Sende istemiyorsun beni işte!"
          
          "Nerden vardın bu kanıya? "
          
          "Kendin dedin ya! "
          
          "Yalan söyledim. " İkiside duraksadı.
          "Karen-"
          
          "Gitme. Tamam tanrı şahit bir daha yasamine dokunmayacağım. Sarılmayacağım bile. Bak yemin ettim. Gitme. Başka bir kadının gözlerine bile bakmayacağım. Sende gitmiyorsun bir yere. "
          
          "Güvenmiyorum sana. "