Ruhumun derinlerinde bir kız var, düşlerimde. Kim olduğunu bilmiyorum ama o ben değilim ve beni sevdiğini biliyorum. Yüzü veya vücudu yok, sesi yok, konuşmuyor ama orada. Kendimle çatıştığım zamanlarda beni sakinleştiren kelimeler o kızdan çıkıyor. Hayır, dediğim gibi, o ben değilim.
Belki de aşıktır bana. Belki de hastayımdır. Ne olursa olsun o kızı çok seviyorum. Bir erkek benim sevgiye olan inancımı ne kadar azaltırsa azaltsın o kızın varlığı bana sadece yanlış kişi olduğunu, düzgün biri çıkınca mutlu olacağımı hatırlatıyor.
Kalp atışlarım düzensizleşiyormuş gibi hissediyorum, yakın olduğunu hissediyorum sadece. Şuan mutluyum, yeterli.
O kızı seviyorum...