Hey, bugün modum çok düşük gerçekten. Aşırı bir ağlama isteği var. Fic bile okuyamıyorum. Sanırım atlattığımı sandığım tükenmişlik sendromu geri döndü.
Kötü, huzursuz ve stresli hissediyorum kendimi. Tatmin olmuyorum hiçbir şeyden. Hem yemek yemek istiyorum hem de iştahım yok sanki ama aç değilim.
Yorulmuş gibiyim, oysaki daha 2.gün. Tam olarak 5 ay var her şeyin bitmesine. Dayanabilmek istiyorum. Umarım dayanırım.
Yalnız hissediyorum, kısmen öyleyim zaten, eksik yanlarım var. Mesafeler beni de yoruyor galiba. Büyüdükçe farkına varıyorsun bir şeylerin. Anladığım ve gördüğüm kadarıyla herkes aynı dönemde şu an.
Bitmişlik, umutsuzluk, tahammülsüzlük, yoğun stres ve tükenmişlik. Aşabiliriz ama. Allah'ıma güveniyorum. Kendime güvenimden fazlaca hemde. Geçecek bu günlerde. "Her zorlukla beraber bir kolaylık vardır"