Her zaman batıya doğru yürüdüm,
Rüzgar arkamdan esip iteledikçe yolumun doğru olduğunu düşündüm.
Ama doğru yolun getirdiği ferahlığı bulamadım.
Rabbimin lütfu ile doğuya döndüm sonunda.
Ferahlığı buldum rüzgar yüzümü okşadığında...

   :) Bazen zorluklar bizi engellemeye çalışıyor gibi gözükse de onların bir kapı olduğunu unutmamak lazım... Doğru olan onlara takılmadan ilerlemek değildir. Doğru olan zor da olsa yürümeye devam etmektir.
   Bunları öğrenerek yaşadım. benim hakkımdaki en büyük şey budur belki de...