🔛

Başkasını iddia eden bok yesin

Camdan sızan güneş gibi 
            Gökte yıldız gibi 
            Dolu hayatlar gibi sonsuz olsun 
            Sonsuz olsun

Kader varsa benimki bu olsun 
            Aşk masalsa gerçek olsun 
            Aşk 
            Bağlanmış kökler gibi 
            Hayat veren toprak gibi 
            Tüm anneler gibi güçlü olsun 

sıradan, basit bir günün uğruna, 
            hiç dua etmemiş, hiç yalvarmamıştım.
            sen nasıl başardın? yüz yıllık ağaç gibisin. 
            nasıl böyle kaldın? büyürken eskimeyen, eskise de değerlenen.

eski bir kitap, eskimiş resimler, 
            eski bir şarkı var aklımda.
            sevdiğim birini, hiç kaybetmemiştim.
            kaybetmek yoktu, yoktu aklımda.

dünyanın bütün günlerinden, 
            en güzel günü, bugün olsun.
            hayattan, hayallerinden, istediğinden bahset.
            düşünden, düşündüklerinden, hepsi olmuş farzet.

ayrılmak yeterince zor, bunu zaten biliyordun.
            ama hayatımın en kötü günü hâline getirmeseydin, 
            daha iyi olmaz mıydı? 

kaldığın bir otelden, ayrılır gibi gitmeseydin, 
            daha iyi olmaz mıydı? 
            sözü hiç uzatmadan, doğruları söyleseydin, 
            daha kolay olmaz mıydı?

bir kahve içseydik, 
            sarılarak ayrılsaydık, 
            daha iyi olmaz mıydı?

senin adın ne, önce ismini söyle.
            neden böyle nefret dolusun, söyle. 
            senin derdin ne, önce derdini söyle.
            neden böyle nefret dolusun, söyle.

bildiğin tek yol savaşmaksa, 
            aklınla kalbin bir türlü buluşmuyorsa,
            senin adın ne, bana ismini söyle.
            senin adın ne, bana ismini söyle.

Söyle nasıl oluyor karşında utangaç? 
            Söyle nasıl oluyor? Dizlerim titriyor.
            Yıldızlar yağıyor, saçlarım altın taç.
            Sonra duruyor; yorgun, susuz ve aç.

Hem utangaç.