𝑱𝒐𝒔𝒆𝒑𝒉

@IIMeganII 
            Ayağını hafifçe kulübenin zeminine oturtmasına yardım ettim, dizini nazikçe tuttum ama gereksiz güç uygulamadım. Yavaş ve ölçülü hareket ediyordum; acele yok, her şey sakin ilerliyordu.
            
            “Burası yeterince kuru ve güvenli,” dedim sessizce, kolumu hâlâ yanında tutarak. “Ayağınızı biraz dinlendirin, sonra daha rahat yürüyebiliriz.”
            
            Çantamdan küçük bir bez çıkardım ve ona uzattım; elini nazikçe yönlendirdim, yapacağım her hareket doğal ve ölçülüydü. Kendim de onun yanında fazla yakın durmadan, sadece gerektiği kadar yardım ettim.

@IIMeganII 
            Bir süre yürüdükten sonra ağaçların arasından küçük, eski bir kulübe göründü. Kaba tahta duvarları ve çatısı yosunla kaplıydı; içeri girdiğimizde içerisi dışarıya göre biraz daha kuru ve rüzgâr almıyordu.
            
            Ayağını dikkatlice yerleştirmesine yardımcı oldum, kolum hâlâ yanındaydı ama fazla yakın durmamaya özen gösterdim.
            
            “Burada biraz oturabilirsiniz,” dedim

@IJosephI  Elimi sıcak avucuna aldıgında kolundan tutundum biraz ellerimi geçirdim çokda sıkmadım, edebsizlik olurdu.
            
            "Nasıl teşekkür etsem azdır" dedim tereddüt etmeden. "Nasıl oldu bilmiyorum cidden olucak iş degil" dedim yakınan bir sesle.
            
            Sakin ve saglam adımlar atıyordu yanımda yürürken bir an giysilerine gözüm kaydı sıradan bir yolcuyada benzemiyordu sahi, gösterişliydi giyinimi ama sormak yakışık almazdı zengin tüccarların oglumudur diye içimden geçirdim ama bu yerlerde çok rastlanmazdı insan Tanrı gönderdi diye düşünmeden edemedim.

@IIMeganII muaj

@IJosephI  kırılmadımm yarın devam ederiz tabi ;)

@IIMeganII ama ailevi şeyler yüzünden gidiyorum yani kalmayı bende isterdim

@IIMeganII anladım 

@ltheweekendl  forcats

@IIMeganII mainin ne senin 

@ltheweekendl :D

@IJosephI ^⁠_⁠^

@ltheweekendl ;)