ㅤㅤㅤ

Selam 

Söyle Abisi 400 bin)
          hepinize teşekkür ederim ballarim

"Gül-i Rühsar" kitabımın "giriş" bölümünü yayınladım' 
          umarım beğenirsiniz, çok güzel bir dönem kurgusudur kendisi djdsksksk

derman arardım derdime, derdim bana derman imiş'

bir kişinin yalnızlığının kaçla çarpımıdır iki kişinin yalnızlığı?ve kaç yalnızlık çıkar bir kişinin yalnızlığından? ne unutacak kadar nefret ettin, ne hatırlayacak kadar sevdin. yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum, beni hep bulmamak için aradın. yanılgımdın, yandığımdın, yangındın. sensizliğe yenilmek sana yenilmekten zor olsa da ardımda bir sürü belkiler bırakarak seni içimden terk ediyorum şimdi. gittiğine inansam dönmeni beklerdim, fakat dönüş biletini yaktın, yıldızları da söndür giderken.

andırırsın beni bana, bana beni, dediklerinde, duyduklarında. yazdıklarımda seni bana, bana seni, söylemesem bile, saklamadıklarımda. ah hep aklımda, hep aklımda; andırırsın seni sana, sana seni, gözlerinde, kulaklarında, dudaklarında.

dinler misin beni? bir mahkeme salonunun soğuk sessizliğinde, bir suçlunun son nefesiyle fısıldadığı o anlaşılmaz hakikatleri dinler gibi... saçmalıklarımı, o beyhude ve titrek gülüşlerimi, ama en çok da içimde devasa bir kale gibi büyüyen, duvarları üzerime yıkılan sessizliğimi. beni susturmadan, varlığımı bir hata gibi bölmeden, o zaten paramparça olmuş ruhumu daha da kırmadan... ​bir selvi ağacının karanlık gölgesinde, sanki dünyanın bütün yolları orada tükenmiş gibi oturur musun yanımda? baharın o ilk cılız işaretlerine, sanki bir beraat kararı bekler gibi bakar mıyız birlikte? sustuğumda, o karanlık koridorlarımda kaybolduğumda, 'ne oldu?' diye sormak yerine, o felaketin içinde olduğumu anlar mısın gözlerimden? ​sen gerçekten sevebilir misin beni? beni hapseder gibi kalıplara sokmadan, başka birine dönüştürme cellatlığına soyunmadan, tüm bu yıkıntı halimle... fakat biliyorum; senin o buzdan duvarlarla örülü dünyanda, sevilmek sadece bir kelime.

hocalı soykırımı bizim hiç bir zaman iyileşmeyecek, her şubat bir az daha sızlayan yaramızdır. 

bugün ay kanlandı, içimi bir korku sardı. güzel olaydı fakat güzelliklere taş atardım. bilirsin, her şeyden kıl kaparım. bir şeyler uydurur, kılıf takarım. bu yüzden görmedin beni. vesveseli oluşum korkuttu seni. bilseydin, çocukluğun derin bir yarasıdır bu hâlim yine de terk eder miydin beni? güzelliklere aşık fakat korkan bu kadını yine de bile bile terk eder miydin? bir kere olsun sarılsaydın geçerdi, korkum da hüznüm de. ne sen sarıldın ne de ben gördüm. şimdi için için korkuyorum, sarılmanı bekliyorum sen yoksun'e

yalnız kalmaya alışmış birini, gitmekle korkutamazsın'