IiIyum

Düşer gökten göğsüme taşlar. 

IiIyum

Doğru söyle, pişmansın değilmi? Benden sonra hiç
          kimse çıkıpta, bu kadar sahiplenemedi seni. Kimse
          karışmadı elbiselerine, kimse kıskanmadı seni en
          yakın arkadaşlarından bile, değilmi? Kimse, tüm
          yanlışlarını yüzüne vururcasına anlatamadı sana.
          Korktular, onları da bırakıp gidersin diye, hatalarını
          görmezden geldiler. Sen ise, sana karışacak seni
          sahiplenecek, seni kıskanacak birilerini arıyorsun
          şimdi hayatında. Çünkü artık alıştın, birisinin
          elinden tutup bunu yapmayacaksın demesine.
          Belki zor oldu, ama alıştın. Sen kıskanılmayı da,
          sahiplenilmeyide, özlenmeyi de haketmiyorsun
          artık. Bir zamanlar hayatına karışılmasından
          nefret ettiğin şey için, şimdi özlem duyuyorsun.
          Ve, artık hep duyucaksın.