Doğru söyle, pişmansın değilmi? Benden sonra hiç
kimse çıkıpta, bu kadar sahiplenemedi seni. Kimse
karışmadı elbiselerine, kimse kıskanmadı seni en
yakın arkadaşlarından bile, değilmi? Kimse, tüm
yanlışlarını yüzüne vururcasına anlatamadı sana.
Korktular, onları da bırakıp gidersin diye, hatalarını
görmezden geldiler. Sen ise, sana karışacak seni
sahiplenecek, seni kıskanacak birilerini arıyorsun
şimdi hayatında. Çünkü artık alıştın, birisinin
elinden tutup bunu yapmayacaksın demesine.
Belki zor oldu, ama alıştın. Sen kıskanılmayı da,
sahiplenilmeyide, özlenmeyi de haketmiyorsun
artık. Bir zamanlar hayatına karışılmasından
nefret ettiğin şey için, şimdi özlem duyuyorsun.
Ve, artık hep duyucaksın.