Tapos humarap ako sa kanya. Mata sa mata. Boses ko nanginginig pero pinilit kong matatag. "Caelen Virel Thornevaux. Kung hindi nga ako tulad ng mga babae mo... patunayan mo."
Tumahimik siya. Grabe yung katahimikan.
Parang inaaral niya yong salitang narinig niya sakin.
Humakbang siya ng isa. Dalawa. Tatlo. Hanggang sa ilang pulgada na lang ang naiwan sa pagitan namin.
He smirked. And that smirk was so new to me.
"You want proof?" Sabi niya, naghahamon. "Then witness it."
There was no hesitation in his voice. No excuses, no arguments—just confidence. Suddenly, I wanted to see what he was about to do.
I've heard promises before. But this felt different. He wasn't asking me to trust him blindly; he was asking me to watch and judge for myself.
https://www.wattpad.com/story/412444451