Inflames221

          Yaşamdan ölüme bir soluk yolda
          Bu isyanlar kime, bu feryat kime
          Kuşların bile yuvası dalda
          Bu endişe niye, bu telaş niye
          
          Eğer ki, gelmeler topraktan ise
          Demek ki, gitmeler aynı yeredir
          

Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
          ‎Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
          ‎Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
          ‎Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
          Bil ki seni düşünüyorum
          

Şu dağlarda kar olsaydım...
          Bir asi rüzgar olsaydım...
          Arar bulur muydun beni,
          Sahipsiz mezar olsaydım?
          
          Şu yangında har olsaydım...
          Ağlayıp bizar olsaydım...
          Belki yaslanırdın bana,
          Mahpusta duvar olsaydım...
          
          Şu bozkırda han olsaydım,
          Yıkık, perişan olsaydım...
          Yine sever miydin beni,
          Simsiyah duman olsaydım?
          
          Şu yarada kan olsaydım,
          Dökülüp ziyan olsaydım...
          Bu dünyada yerim yokmuş,
          Keşke bir yalan olsaydım!..

Benim bu hayatımda karlar fırtınalar var
          Çektiklerimi bilse dağlar taşlar hep ağlar
          Kimselere vermesin tanrım böyle çileler
          İnsan dertli olunca hiç bitmezmiş geceler

Gitme gitme gittiğin yollardan dönülmez geri
          Gitme gitme el olursun sevdiğim incitir beni

Öyle büyümüş ki içimizdeki yalnızlık
          sevilmeyi beklerken, beklemeyi sevmişiz.

Daimîdir sürgünüm
          Hasret benim ocağım
          Gurbet benim evimdir
          
          Yok bana bu cihanda bir yer
          Bana bu cihanda bir yer
          Bana bu cihanda yoktur, aman

Aynalar korkumu yansıtır
          Titriyor dizlerim, gerçeğim sanrıdır
          Gözlerin gizliyor zihnini
          O son sözlerini, kararmış kalbini
          Yüzleşmem gereken doğrular
          Savaşım kendim ve bir kaç satırla
          Suçluyum bahar gözlerine
          Yağmur yağmışsa, artık huzursuzsan
          
          Düşerdim yamaçlarından
          Sapsarı saçlarından, avuçlarından
          Yine de kalkar severdim, gülüşün özeldi
          Beni kendinden kurtar

Bu kente yalnızlık çöktüğü zaman
          Uykusunda bir kuş ölür ecelsiz
          Alıp da başını gitmek istersin
          Karanlık sokaklar kör, sağır, dilsiz
          
          Ey sevda kuşanıp yolara düşen
          Bilesin bu yollar, dağlar dolanır
          Yâre ulaşmadan düşersen eğer
          Yarına sesinin yankısı kalır

Kış gibi sessizim, buz tuttu şehrim
          Dışım zemheri ama içimde yangın derin
          Bir yaprak gibi savruldum yere
          Kırıldı kanadım, ner'desin
          
          Bir sokak lambası yanar
          Gölgen düşerken kaldırıma
          Her gece aynı rüyadayım
          Adını fısıldarım, duyulmaz