merhaba, evet yaşıyorum sordugun icin tesekkur ederim. kitabı takip ediyorsan bilirsin birkaç sene once hayatımda birkac degisiklik olmustu ve bunu bolumlerde de bahsediyordum. o degisiklikler hayat duzenimi cok degistirdi. belki kitabı bekliyorsun ya da merak ediyorsun bilmiyorum ama kitabı yayınlamayacagım. ve her yerden kaldırdım. onumde istediğim bir hayal var, o hayale ulasmak icin hayatımdaki bazı seylerden ödün vermem gerekiyordu ve benim icin ne kadar zor olsa da yaptım. zamanla anladıgım bir sey var: asker kurgusu yazmak bana gore degil, geriye donup baktıgımda keske yapmasaymışım dediğim bir sey. onun yerine daha farklı bir kurgu kurgulayıp, kelimelere dökebilirmişim ama onu yapmamısım. bazen oturup dusundugumde cok guzel kurgular kafamda canlanıyor ve yazmak icin can atıyorum ama bunu yaparsam hayalimden uzaklasmıs olacagımı hissediyorum ve ben bunu istemiyorum. kendi icimde dolup tastıgımda, yazarak kendimi rahatlatmak istesemde yazmayı kendime layık gormuyorum. belki devam etsem şu anki halim baska olurdu ama bu yolu ben sectim. kitabıma ve bana karsı olan ilgi beni her zaman çok mutlu ediyordu. ailem, arkadaslarım, tanımadıgım insanlar bile benimle gruur duyuyordu. sadece onlar değil, ben de kendimle gurur duyuyordum ve gercekten cok severek yapıyordum. yeni kurgumun 3 bölümünü yazmış, çevremdekilere okutmus, herkesten olumlu bakıs acısı almıstım. cevremle kalmadım, wattpad’e yukledim, bıradaki okuyucular da cok sevmisti ama 1-2 ay sonra ben sessizce gitmistim. yaptıgım hoş değil, asla değil.