Home, sweet home! Weer terug in de lage landen, wat me, na alles weer op te hebben geruimd van een maandje backpacken en touren door Amerika, tot de conclusie bracht dat ik bij een groot, gapend gat in mijn verhaal ben aan beland.
Om dit even in perspectief te zetten: van de 56.000 woorden die ik nu op papier heb staan, zijn er ongeveer 13.000, die sowieso al geschreven zijn na deze grote kloof in mijn verhaal. Ook dit zijn grote stukken die nog aan elkaar gelijmd moeten worden met woorden (dus trust me, dat worden er nog meer), maar van dat gedeelte heb ik het grootste gedeeld in mijn hoofd wel uitgewerkt.
Echter, met nog zo'n 5.000 woorden geschreven voor dit spreekwoordelijke ravijn, denk ik niet dat ik (tot dat het gat gedicht is) per hoofdstuk dat ik schrijf, twee hoofdstukken kan posten, puur gezien het feit dat deze nog geschreven moeten worden (en die helaas ook nog niet zo geweldig uitgewerkt zijn in mijn hoofd... toch vreemd als je al 8 jaar bezig ben met het verhaal...)
Anyways, natuurlijk post ik gewoon door. Maar dit zal waarschijnlijk dan maar voorlopig, een voor een zijn in plaats van twee voor een. Maar we gaan door. Te veel drama staat al op papier om dit niet met jullie te delen. #spoiler
Op naar weken van werken, schrijven, eten, slapen en paardrijden. Voor de verandering ;) Bedankt voor alle comments en likes! En to be continued ;)