@JEONCASTK
ben; kafka’nın daralan cümlelerinde sıkışan,
dostoyevski’nin okurken çoğalttığı anlamlarım,
plath’ın kesik kesik varoluş sancılarıyım.
ve emily’nin çekmecesinde unutulmuş,
kimsenin tam okuyamadığı o eski kağıtlarım.
kendim hakkında bir şey fark ettim. alıştığım şeylerden vazgeçmek benim için çok zor. bu hesaptan örnek vereceğim, 7 yıldır değiştirme gayretinde bile bulunmadım. burası benim anılarımın olduğu yer belki herkes gitmiş olsa da , her hikayeyi okusam da, gözlerimin önünden geçseler de geçmeseler de. bir şarkıyı on kez dinlediğimi fark ettim sıkılmadan. ve hep bir umur biriktirdiğimi içimde. insanların içinde iyilik emaresi aramaktan yoksun biri olmayı dilerdim. benim sınırlarımı da yok eden bu zaten. kötüler sadece kötü müdür mesela en ufağından, bir insan sana kötü diye kötü bir insan mıdır? kaldırılamayacaksa yaptıkları o denli boktansa? ama başkalarına çiçekler dağıtabilen bir insansa. belkide bu senin beklentilerinin toyluğu, yanlış izlenimlerinin sonucu doğan bir yanlıştır. bilemiyorum.
yeah, i just wanna hear the sound
yeni başlangıçlar alış-ı verdiklerinin dışında seni tutsağı yaparken bir insanın tutsak olmaya bu denli hasret kalabileceğini kestirememiştim. belki de yeni bir ben yeni bir başlangıç getirir, her kötü bitiş bir yenilenmenin başındadır.
aptal balık boğuldu yalancı bir denizde.
dört odacıklı kalbimden sanki bir hançer geçti, öylece kalakaldım milena. ne konuşabildim, ne bağırabildim, ne ağlayabildim, ne isyan edebildim. seni bir daha affedemeyecek olmama kalakaldım. ve düşündüm, yalanlarına nasıl da inandım.
işin kötüsü de asla af beklemiyor olmandı çünkü senin hayatında ki rolüm böylece bitti, her şey açığa çıktığında; ruhumu satın alıp beni bir hiç gibi ortada bıraktığında, bir şeyler bile söylemeye gayret göstermediğinde anladım yeni balıklar avladığını.
benim aşkım ölümsüzdü, senin aşkın ölümcül.
benim hislerim gerçekti, senin gözlerin bile yalandı- ki en başından zihnim yön verseydi benliğime ne öldürebilirdin, ne gidebilirdin. ben çoktan hapsederdim seni dört odacıklı zavallı kalbime.
ne vakte kadar arayacaksın o seni hic dusunmeyeni
en sevdigim ciceklerin kasimpatilar oldugunu sanirdim
kar yagmasini artik daha cok sevmem icin bir sebebim var
