40 روز گذشت، اما انگار 40 سال گذشت.
گذشت با نبود شما، با غم شما، با جای خالی شما، با عذای شما
گذشت اما سخت به مادری که هنوز چشم انتظار فرزندشه و پدری که با دستانش فرزندش رو به خاک سپرد.
40 روز گذشت اما این غم هنوز تازهس، هنوز جگرسوزه، هنوز بغض آوره..هر روز اسم به اسم اضافه میشه و قبر روی قبر اضافه میشه...و این جنایت بزرگ مدام به ما و جهانیان یادآوری میشه.
"به یاد تمام جاویدنام های بزرگ و قهرمان ایران"
تا ابد نسبت به صدای ترقه و هر صدای بلندی میتونم بدترین واکنشو داشته باشم.
تروماتایز شدن واقعی رو الان تجربه کردم.
لالمونی بگیره هر خایمال زوزه کشی که داره الله اکبر میگیره و میبوسم دست و پای اونایی که شعار مرگ بر دیکتاتور و... میدن.
Ignore User
Both you and this user will be prevented from:
Messaging each other
Commenting on each other's stories
Dedicating stories to each other
Following and tagging each other
Note: You will still be able to view each other's stories.