Hnin_Kha_Kyal
ပန်းလေးတစ်ပွင့် ပြီးသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ အဂျွန့်ကို ငါ ဒါလေးကို ပြောပြမှ ဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ အတွေးလေး ဝင်မိတယ်။
ဂျွန်စမစ်ရဲ့ ဖန် ဖြစ်လာရခြင်း အကြောင်းအရင်းများပေါ့။
အမှန်တိုင်းတော့ wp စသုံးတော့ recommendation မှာ တက်လာတဲ့ fic တွေ ဖတ်ခဲ့တယ်ပေါ့။ အဲ့နောက်မှာ fanfic တွေလည်း ဖတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အဂျွန့်ရဲ့ fic တွေထဲက တစ်ပုဒ်ဖြစ်တဲ့ black coffeeကို စဖတ်ဖြစ်ခဲ့တာ။
အဲဒီမှာ အဂျွန့်အရေးသားမှာ နစ်ဝင်သွားတာပဲ။
အဂျွန်ရေးတဲ့ ficတွေက စာဖတ်သူကို နာကျင်နေရင်ေတာင် ဆက်ဖတ်ဖို့အတွက် ဆွဲခေါ်သွားနိုင်တယ်လေ။
ပြောရရင် ဇာတ်သိမ်းက ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဇာတ်လမ်းက ဘယ်လောက်ပဲ နာကျင်ရ၊ နာကျင်ရပေါ့ အဂျွန်ရေးတဲ့အတွက်ကို အဆုံးထိ ဆက်ဖတ်နိုင်ခဲ့တာပါ။
ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အဂျွန့်ရဲ့ အရေးသားတွေကြောင့် မတူညီတဲ့ ရသတွေကို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။
ယုံမလားတော့ မသိဘူး၊ အရင်တုန်းက ဒီလို စာရေးကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ဆို ငါ မျက်စိမှိတ်ပြီးတောင် လက်ထပ်နိုင်တယ်ဆိုပြီးတောင် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို ပြောဖူးတယ်။
(ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူးလို့)
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ပန်းလေးတစ်ပွင့်ကတော့ mixed emotions တွေကို သေချာဖန်တီးထားတဲ့ အဂျွန့်ရဲ့ အကောင်းဆုံးလက်ရာတစ်ခုပါပဲ။
ကိုကိုတို့ far တို့လို အရေးအသားတွေကလည်း သဘောကျစရာ ကောင်းသလို ဒီ ပန်းလေးတစ်ပွင့်ကလည်း သိပ်ကို မိမိုက်သော အရေးအသားပါပဲ။
အဂျွန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အမှတ်ရစရာကတော့ far ကို eng class မှာ book review ရေးနည်းသင်ပြီး အိမ်စာပေးတဲ့အချိန်မှာ review ရေးခဲ့တာကိုပါပဲ။
မယုံရင် ပြလို့ရတယ်ေနာ်။ အဲ့စာလေး ခုထိ ရှိသေးတယ်။ ဆရာမကိုတော့ မထပ်ခဲ့ပါဘူး။ he တွေ him တွေ ရှုပ်နေလို့။
AI နဲ့ speaking ပြောတိုင်းလည်း အမြဲတမ်း ထည့်ပြောတတ်တဲ့ fic လေးပေါ့။
ပန်းလေးတစ်ပွင့် ဆိုရင်လည်း fanfic လုံးဝမဖတ်တဲ့ NCT fan သူငယ်ချင်းကို နင့်ရဲ့ hae-chan နဲ့ Mark ပါတယ်ဆိုပြီး အတင်းသွားဖတ်ခိုင်းတာ။
ဟိုက ဖတ်ပြီး ငိုပါလေရော။ ကိုယ့်မှာ ချော့လိုက်ရသေး။
ဇာတ်သိမ်းသွားတော့လည်း ကိုယ့်ဘဝမှာ အရေးပါတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက ပြီးဆုံးသွားသလို ခံစားရပြန်ရော။
ဒါပေမယ့် အချပ်ပိုတွေ လာမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။
ဒါ့အပြင် ရပ်နားထားတာလေးတွေလည်း တစ်နေ့နေ့မှာ အဂျွန် ဆက်ရေးမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ပါတယ်။
အဂျွန် စိတ်ပင်ပန်းလာတဲ့ အခါမျိုးကျရင်လည်း အဂျွန့်မှာ ဒီလို စာဖတ်သူတစ်ယောက် ရှိတယ်ဆိုပြီး စိတ်ပျော်ရွှင်ရစေချင်ပါတယ်။
ကျွန်မကတော့ အခုလိုပဲ အဂျွန့်စာတွေကို သဘောကျစွာ ဖတ်သွားမှာပါ။
Hnin_Kha_Kyal
@Hnin_Kha_Kyal လက်မထပ်နိုင်ရခြင်းအကြောင်းအရင်းကတော့ လက်ထပ်ချင်သော လူသားတစ်ယောက် ရှိလာလို့ပါ အဂျွန်ရေ။ စာတွေ စဖတ်တုန်းက ကိုယ်က အချစ်ကို မတွေ့ရှိသေးဘူးလေ ဟီးဟီး
JohnSmith717
@Hnin_Kha_Kyal အာ.. ဒီလို စာအရှည်ကြီး ရလို့ တကယ်ပဲ ရင်ထဲထိသွားပြီ ㅠㅠ တကယ်တော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ စာမရေးနိုင်တော့ဘူးလို့ တွေးနေခဲ့တာ၊ update တင်တဲ့အခါတိုင်း ကလေးတွေဆီက reply လေးတွေ၊ fic နဲ့ပတ်သတ်တဲ့ reaction လေးတွေ ရနေကျဆိုပေမဲ့ စာရေးတာကို ရပ်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ဘ၀ကြီးက တိတ်ဆိတ်သွားရော.. အဲ့တာကြောင့်ပဲ ကြိုးစားပြီး ပြန်လာတာဆိုပေမဲ့ အခုလိုမျိုး ဂရုတစိုက်နဲ့ အမှတ်တရရှိနေပေးတာ သိရလို့ တကယ့်ကို ဝမ်းသာပါတယ် တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း စိတ်ဓါတ်ကျတဲ့အခါ Black coffee တင်တုန်းက အချိန်တွေကို သတိရမိတယ်ဗျာ [ အရေးအသားကတော့! တကယ့်ကို ပြန်မဖတ်နိုင်ပေမဲ့လည်း !!! အခုပြန်ဖတ်တော့ တအား ရက်စက်တယ်လို့ ခံစားရလို့ ㅠㅠ ] ပန်းလေးတစ်ပွင့်ကတော့.. အင်း .. တိုးတက်လာတယ်လို့တောင် ပြောရမလားပဲနော်? ဒီလောက် ဇာတ်ကောင်အများကြီးကို မထိန်းနိုင်တော့ဘူးလို့တောင် ခံစားခဲ့ရတာ.. မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး စမစ်လေး တော်လာပြီ! Haha.. Far ကတော့ ကျွန်တော်လည်း ခုထိ အချစ်ဆုံးပါပဲ.. တကယ့်ကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ နှစ်တွေအကြာကြီး ရှိနေပေးခဲ့ပြီး၊ ဘာလေးပဲ တင်တင် သဘောကျပေးလို့ ဝမ်းသာရတယ်၊ ဒီထပ်ပိုပြီး ပိုကောင်းတဲ့ version တွေနဲ့ ပြန်လာပါ့မယ်! ရပ်နားထားတဲ့ fic တွေကလည်း ကျွန်တော်လည်း တစ်ခုချင်း ပြန်ရေးဖို့ စဥ်းစားသေးတယ်ဗျ၊ အရမ်းဟောင်းနေတာတွေဆိုတော့ ကလေးတွေက မေ့လောက်ပေါ့ ဒါနဲ့ !! စကားမစပ်! စာတစ်ဝက်လောက်ထိ သဘောကျပြီးဖတ်နေတာကို လက်မထပ်နိုင်ဘူး အငြင်းခံလိုက်တော့ အခန်းထောင့်လေးမှာ ငိုနေပါပြီနော်
