Evimdeyim ama evim bana çok uzakmış gibi geliyor. Bu soğuk duvarlar çok üşütüyor beni. Saçma sapan gözlerim doluyor, ağlıyorum bu iki gündür ve ben bilmiyorum etrafımda insanlar varken iliğime kadar yalnız hissediyorum kendimi. Sanki bi el beni boğazlıyor da ve yüreğimi sıkılıyormuş gibi. Canım acıyor yeminle canım acıyor. Nedenini bilmiyorum. Nankörlükten mi canım acıyor? Mutlu olmam gereken yerde neden böyle kırığım ki ben?