Düşünecek çok vaktim oldu şu günlerde ve dedimki kendini değiştirmek bir başlangıç oluyorsa değişmeden önceki halim belkide daha iyiydi.Olumlu olmak benim için her zaman önemliydi olumlu düşünüyorsam çevremede o şekilde yansıtırdım.
Ama beni üzen kişilerede olumlu olmak zorunda değildim mutlu görünmekse hiç değildim ama o gün mutluysam onlara mutsuz görünemezdimki...yine gülümsedim hep gülümsedim. Evimde yaşanan olumsuzluklara rağmen bulunduğum başka bir ortamda evimde yasananlardan dolayı onları suçlarcasına kimseyi terslemedim ve üzmedim yüzüm asıktı belkide ama çevremdekilere bunu dayatmadım.Her insanın farklı eraları vardır görünüşünün değiştiği, huylarının değiştiği , davranışlarının değiştiği o eralar ama kalp hiç bir değişime boyun eğmez düşünceler dışında. O zaman niyedirki bir insanin diğerine çok gördüğü bir tebessüm bir sıcaklık, niyedirki başkasına gösterdiğin bu yüzü diğerine çok görmek...
