Pisałam od zawsze, kiedyś z najbliższą Przyjaciółką, a gdy Jej zabrakło, kontynuowałam wymyślanie postaci i światów już sama. Pomyślałam, że może czas już przestać pisać do szuflady bo a nóż, widelec, komuś ta pisanina się spodoba, a jeżeli wywoła jakieś emocje, uśmiech na twarzy, to będzie to wszystko, o czym mogłyśmy kiedyś zamarzyć.