KaiRiver1190
တခါတစ်လေကြလောကကြီးထဲက ငါများထွက်ခွာသွားရင်သူတို့ အဆင်ပြေနေမလားသိချင်မိတယ်။ ပြဿနာဖြစ်မှာ ကြောက်တဲ့ငါ ပြဿနာတွေနဲ့ ရှောင်းကွင်းနေပေမဲ့ အမြဲ ပြဿနာတွေဘဲဖြစ်အောင်ပဲလုပ်နေမိတယ်။
ငါသာမရှိတော့ရင် ငါ့ဝိညာဉ်သာ ခန္ဓာထဲကလိပ်ပြာလေးတစ်ကောင်အဖြစ်အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့ရင် သူတို့ ငါ့ရဲ့ကြွင်းကျန်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖတ်ပြီးငိုနေလေမလား။ အဖေကပြောဖူးတယ် "သေသောသူကြာရင်မေ့တဲ့"။
ဘယ်သူမှငါ့ကြောင့်စိတ်ဆင်းရဲတာမမြင်လိုပါဘူး
အဲ့ဒီအစား ငါသာဘဝဆုံးပြီး သေခြင်းတရားနဲ့ရင်ဆိုင်လိုက်ချင်ပါတယ်။ ငါ့မှာဆန္ဒတစ်ခုရှိတယ် ဒါဟာ တစ်နေ့နေ့ ငါ့မိသားစုထဲကလူတစ်ယောက်သာ သေမင်းနဲ့ရင်ဆိုက်ရမယ်ဆို အဦးဆုံးအနေနဲ့ ပြဿနာတွေသာပေးတက်တဲ့ အိမ်ရဲ့ အငယ်ဆုံးငါကပဲ လောကကြီးထဲက ခပ်စောစောထွက်ခွာရပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။
မိသားစုကမလိုချင်ပဲမွေးခဲ့ရသူ၊ အနစ်နာခံရဆုံးသူ၊ မိဘတွေ လက်ညိုးညွှန်ရာ ရေ ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောဆုတောင်ဟာ၊ မိသားစုထဲက အဦးဆုံး ထွက်ခွာရသူဖြစ်ရပါလို၏ဟူသောဆုတစ်ခုပါပဲ။