Kalbikara
Şimdi ışıkları söndürüyorlar uyumam gerekiyormuş ama nasıl uyuyayım, aklım senin adını sayıklarken hălă duvarlara? Gözümü açsam yüzün kapatsam hayalin beliriyor yine belkide ölmedim ben sadece sen gidince yaşamayı unutdum
Ah... Yine aklım bir gelir, bir gider çekmeyen şebeke gibi hatırlıyorum şimdi evet... Sen yokdun gitmişdin değil mi? Sahi neden gitmişdin?ne yaptım da bu kadar cezalandırıldım senin sessizliğinle? Bak, yine bulutlar çökdü üstüme karanlık bastı odadın her köşesini unutmuşum bazı şeyleri ama seni değil, seni unutdum sanıb kendimi avutmuşum sadece.
Kalbikara
Sararlar kollarımı zincir gibi ama kim unuttura bilir ki sanadokunmanın sesini? Kimin ilacı silebilir aklımdan seni?
•
Reply