KommyRam
တခြားသူတွေအတွက်တော့ မသိပေမယ့် ကိုယ့်ဆီကိုတော့ ကတမ်ပေးချင်တဲ့မက်ဆေ့လေး ကတမ်ထားစိတ်ချင်တဲ့ စိတ်လေးတွေ တန်းတန်းမတ်မတ်ကို ရောက်လာတာပဲ။ ခဏတိုင်းရောက်ခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်က ပုပ္ပါးကိုချစ်တဲ့ထဲမှာ မပါခဲ့ဘူး။ မိဘတွေကြောင့်သာ အမြဲရောက်ခဲ့ရတာ သူတို့သွားတိုင်းက ကိုယ်ကစောဒက တက်လေ့ရှိတာ။ ရိုးရာနတ်ကြီးတဲ့နေရာတွေဆို ကြောက်စိတ်ကြောင့် မသွားနိုင်တာရော မျောက်ကလေးတွေကို ကြောက်တတ်တာရောကြောင့်ပါ။ အခုတော့လေ "လက်ျာရစ်ပတ်သော" ဆိုတဲ့ ကတမ်ရဲ့လက်ရာလှလှလေးကြောင့် ကတမ်ချစ်သလို ကိုလက်ျာချစ်သလိုမျိုး ပုပ္ပါးကို ချစ်ချင်စိတ် ပေါ်လာတော့တာပါပဲ။ တစ်ခေါက်လောက် ထပ်ရောက်ချင်တဲ့စိတ်ကလေးက တကယ်ကိုပေါ်လာတာ။ ဒီတစ်ခါ ကိုယ်ပုပ္ပါးကိုသွားရရင်တော့ ကိုယ်ပျော်နေတော့မှာ သေချာတယ်။ ကိုလက်ျာနဲ့ ညီရဲကို ကိုယ်ရှာနေမိတော့မှာ။ သူတို့ရှိခဲ့တယ်ဆိုတဲ့အသိစိတ်လေးနဲ့ ကိုယ်အေးချမ်းနေတော့မှာ။ ကိုယ်လေ စာရေးသူတွေကို တကယ်ဘယ်တော့မှ အထင်မသေးခဲ့ဘူး။ သူတို့ရဲ့နှုတ်ထွက်ကလေး တချက်နဲ့ အရေးအသားလေးတချက်နဲ့တင် စာဖတ်သူတွေရဲ့ အသည်းထဲထိရောက်အောင် ထည့်ပေးနိုင်တယ် ဆိုတာယုံတယ်။ ကိုယ်ကတော့ တကယ့်လက်တွေ့ပါ တကယ်ကိုယ်ပုပ္ပါးကို သွားချင်စိတ်ပေါ်လာတာ ချစ်ချင်စိတ်ပေါ်လာတာက ကတမ်ကြောင့်ပါ။ ကိုလက်ျာကြောင့်လို့ပြောချင်ပေမယ့် အဲ့အချိန်ကိုယ့်စိတ်ကလေးက မသေချာမရေရာသေးဘူး။ ကတမ်ရဲ့ ပုပ္ပါးအပေါ် ထားတဲ့စိတ်ကလေး စာလေးကို တွေ့လိုက်ရမှ ဒီခံစားချက်ကလေးက ပိုသေချာခဲ့တာ။ ဒီနှစ်ပိုင်းထဲရောက်ဖြစ်ရင် ကတမ်ဆီ အပြေးလာပြောမိဦးမယ်ထင်ပါ့။
