Katusumi

Gülümsədiyimə baxma, yıxıb dağıdasım, yandırasım var həyatımı. İçimdə çöküntü kimi təlâş-tədirginlik var, qalxanımı alıb durmuşam yerimdə, sipər olmağa hazır kimi, yorğunam, yandırmaqla yanmaq arasındayam, özümdən ümidi kəsdim, harda bitərsə bitər deyirəm, ölmək istəyirəm, amma gözəl ölmək istəyirəm...

Bilirsən, səs-küyün ən çox olduğu yer səssiz bir şəkildə öz küncündə sağalmağa çalışan insanın zehnidir, səssizcə sağalmağa çalışmaq çox çətindir, çox sağlam bir sınaq idi, çiyinlərimi çökdürdü bu səfərki(

Duygularımı kaybetmişken, aniden özlemini duydum, asla bana ait olmayacak bir yanı için, aniden gelen bu ürpertili hatırlayışta neyin nesi ?

Ben bilmiyorum, iyi olmak istedikçe dibe vuruyorum sanki

Hələ də, lütfündən bir parça qalıbsa Tânrının, son damlasına qədər istifadə edəcəm.

Anlaşılmamaq mənim bəlamdı

Yadlaşıram dünya'ya

Söz verirəm. Bir də heç kimə uzun-uzadı cümlələr, yazmayacam, qurmayacam. Heç kimə uzun-uzadı nəyisə izah etməyəcəm, heç kimə duyğu yüklü heçnə yazmayacam. Bunu birdə özümə etməyəcəm. Bunu birdə heç kimə etməyəcəm.

Könlün darıxanda, lap darıxanda,
          Kimlərsə hardansa qoşa baxanda,
          Bir də görəcəksən
          Sən burda təksən,
          Yanında boş qalıb bir sirdaş yeri,
          Sızlayır könlünün həmin boş yeri.
          O sözün, o səsin, o ərkin yoxdur,
          Dərdin var, bu dərdə şərikin yoxdur.
          Onda birdən-birə gözün dolacaq,
          Onda biləcəksən mənim sevgimi,
          Biləcəksən,
          Onda çox gec olacaq.

Eybi yox, arada çəkilərəm gizlənərəm bir yerə, ağlayaram, içimi tökərəm sonra qalxıb davam edərəm...alışmışam içimdə qalmasına