kedy

çok fazla sorduğunuz için lain ve bayat makaron'un yazarına yazdım ve size bir bildirisi var..
          
          "Herkese selamlar, ben Fani olarak tanıdığınız yazarınız. Uzun zaman önce hesabımın e-mailini sildim ve ardından Wattpad hesabımı kapattım. Bunu yapma nedenim Fani olarak üzerime bindirdiğim sorumluluktan ve içimde biriken birtakım rahatsızlıktan kurtulmak istememdi. Miraculous evrenine dair yazdığım her zerreyi yedekleriyle dahil silmiş bulunmaktayım. Yani üzgünüm, herhangi bir kopya ya da PDF ulaşabilme durumu yok. Yine de yazdıklarımın hâlâ aklınızın bir köşesinde olması beni mutlu etti, teşekkür ediyorum.
          
          Wattpad'te bulunan tek eserim kedüm için yayımlamış olduğum Ben Olmayan Ben adlı gizem-dram BL çalışmam. Kedüm sizin için linkini bırakacaktır. Dilerseniz okuyabilirsiniz. Wattpad'te bulunan bu eser benim açımdan beta formunda ama ana hat tamamen aynı. İsteklerinizi karşılayamam ama en azından kalemimden bir iz bırakabilirim size.
          
          Son kez teşekkür ve minnettarlık sunuyorum size. Kendinize çok iyi bakın!"

bir buçuk ay oldu ve ben hala suçun etkisindinden çıkamadım aglıcam

rizedeyim
          her gelişimde nolur hemen eve dönelim diye ağladığım şehirdeyim
          oflayarak yüz çevirip telefonuma döndüğüm dağlara uzun uzun bakıyorum ve kuş, dere seslerini duymak için kulaklık bile takmıyorum
          neşeli türkülere eşlik etmek içimden geliyor
          büyükşehirin gürültüsünden ve zaman akışından bile uzaklaşmaya ihtiyacım varmış, dağlar kafamı dağıtana dek bilmiyordum
          buraya geldiğim gecenin sabahı hastanedeydim ve döndüğüm gecenin sabahı da hastanede olacağım
          ama o kadar mutluyum ki.
          çocukluğumdan beri yaylaya çıkmayı çok sevmişimdir ve ilk defa yanımda ailem yokken çıkıyorum şimdi, tam bu satırları yazarken
          şehrin rutubetli havasına sövüyorum ama beni rahatlatıyormuş onu fark ettim dün
          insanların içtenliği, hiçbir şey kanıtlama çabası olmaması, bir yere yetişmemeleri, sadece ecelleriyle yaşamaları, birbirlerine güzel aşklar ve heyecanlar sunmaları; hayattan tek beklentilerinin güzel bir yağmurla ektiklerinin bitmesi ve tanrının onu bereketli kılması olduğu...
          tüm bunların içinde büyüdüğünde ne güzel olduklarını fark etmiyorsun. sanki koşuşturmaca yok. okuman, yetişmen gereken iş ya da okul yok, tek heyecanın karşı köydeki sevdiğinle ne zaman buluşacağın ya da bacınla kimin kızını dedikodu malzemesi yapacağın. aslında sanırım burada insanların ve samimiyetin ölmemesi mesele. hatların çekmemesi. insanın vaktini insanla ve doğayla geçirmesi. şehirde büyüsem de bu büyüyle etkileniyorum ben de bir şekilde.
          ne zaman rizeye gelsem zaman sanki geçmiyor diye düşünürüm. aslına bakarsanız sebebi şehirden şehire zaman farkı olmasıymış. ankarada o iki saatte ilçeden merkeze anca gidersin ama rizede o iki saatte hem bahçeyi eker, hem hoçka diker, hem gelir temizlenir hem evi toplar hem arkadaşlarınla gider birkaç el okey oynarsın. zaman bile bereketli sanki.
          hasta olduğumu bile unuttum burada
          şehrim, ikinci evim
          (bugün bana "şşt laz" diye seslenilmesinden rahatsızlık duymadım bu arada!)
          yaşasın..

Cok alakasiz ama bayat makaron diye bir kitap vardi, miraculoustaki ladynoire ve misterbug uzerine kurulmus bir kurguydu ne oldu ona bilen var mi

bugün sanırım hayatımda son kez kola içip cips yedim
          son kez olduğunu bile bile yutkunmak çok zordu
          sağlığın elde tutması bu kadar zor bir şey olduğunu bilmiyordum ben
          iki gün sonra yine doktora gideceğim
          her gidişimde olduğundan daha fazla korkuyorum bu sefer
          biri elimden tutsa geçecek dese..

Canım sıkıldıkca lukanın marinin mezarında ağlayıp şiir okuduğu sahneyi okuduğumu biliyor muydunuz?? Delirdim iyice

banana milki yazan senmissin diye duydum NİYE SİLDİN AGLARİM FAV TEXTINGIMDI

27 aralık.
          teressanın ölüm yıldönümü ve diyebileceğim başka hiçbir şey yok...

Naberr

pisi pisi