Piszę o wieczności. Rozmawiam o pięknie.
Jestem waszym pokornym sługą; artystą, który pragnie rozgrzeszania. Niemniej mogę jedynie spoglądać na was zza szyby.
Wkroczcie do mojego świata. Nie bójcie się. Poprowadzę Was za dłoń do lepszego, wspanialszego miejsca. Proszę jedynie (a może - aż?) o zaufanie.