Kendihalinde1i

          Bana okudun mu diye sormayın
          Kitap okumadım insan okudum
          Kitabı insandan ayrı görmeyin
          İnsanı sınırsız umman okudum
          Bahçe oldum gül açıldı dalımdan
          Toprak oldum canlar geçti yolumdan
          Dil bilenler anlamadı dilimden
          Derdimin içinde derman okudum
          

          Kaçtım kederimden, aynalarda yüzüme bakmam
          Bi sigara sardım, seni düşünmeden yakmam
          
          Ayrıldıkça yollar, yollar
          Her gece dualarım
          Bitmedi rüyalarım
          Mutlu sonla
          
          Ağlama, ben ağlarım
          Can bulur mu toprağım göz yaşında?
          

Şenlik dağıldı, bir acı yel kaldı bahçede yalnız
          O, Mahur Beste çalar, müjganla ben ağlaşırız

İki damla gözyaşımla
          Satıldım pazarlarda
          Kırdılar yüreğimi
          Kırdılar azarlarla
          Sürgünlere yolladılar
          Sabah dörtte yağmurlarla
          Ben yandım
          Siz yanmayın Allah aşkına

Bir camın buğusuna arasına kalp koymadan
          Yazılmış baş harfler gibiyiz öyle yalnız öyle sıradan

Dün gece meyhanede içerken dertlerime
          Bir pınar gibi yaşlar dolunca gözlerime
          Gezdim sabaha kadar gurbet sokaklarını
          Son ümitle bekledim hasret akşamlarını
          Artık güneş doğmuştu gecenin sabahına
          İsyan ettim haykırdım yaşantıma bahtıma
          Gezdim sabaha kadar gurbet sokaklarını
          Son ümitle bekledim hasret akşamlarını

          Büyülü gölgelerden
          Ruhuma akan zehir
          Kandırır gözlerimi
          Sahte bir dünya verir
          
          Ateşlerle uyandım
          Yangın her yeri sarar
          Gördüğüm acılarla
          Vurdum en dibe kadar
          
          Her yerde ölüm tutar saatler
          Kan kusmuş yaralanmış şehirler
          Alışılan zamanla dokunmayan
          Sıradan parçalanmış resimler
          
          Topladım avucumda kaderim
          Bir demet arsız gülde dikenim
          En yüksek dağların tepesinden
          Boşluğa savrulur da giderim
          

DAR DÜNYA
          ‎
          ‎Yüreğim gövdeme sığmıyor
          ‎Gövdem odama
          ‎Odam evime sığmıyor
          ‎Evim dünyaya
          ‎Dünyam evrene sığmıyor
          ‎Patlayacağım
          ‎
          ‎Acımın acısından susmuşum
          ‎Ki suskunluğum göklere sığmıyor
          ‎Böyle bir acıyı kimlere nasıl anlatacağım
          ‎Gönül dar geliyor sevgime
          ‎Kafam beynime
          ‎Ah şakaklarım
          ‎Çatlayacağım
          ‎Anladım artık anladım
          ‎Kimselere anlatamayacağım
          ‎
          ‎Aziz NESİN

Tanıdığım bir ağaç var 
          ‎Etlik bağlarına yakın 
          ‎Saadetin adını bile duymamış 
          ‎Tanrının işine bakın. 
          ‎Geceyi gündüzü biliyor 
          ‎Dört mevsimi, rüzgarı, karı 
          ‎Ay ışığına bayılıyor 
          ‎Ama kötülemiyor karanlığı. 
          ‎Ona bir kitap vereceğim 
          ‎Rahatını kaçırmak için 
          ‎Bir öğrenegörsün aşkı 
          ‎Ağacı o vakit seyredin. 

Döndüm daldan kopan kuru yaprağa
          ‎Seher yeli dağıt beni, kır beni
          ‎Götür tozlarımı burdan uzağa
          ‎Yarın çıplak ayağına sür beni
          ‎
          ‎Ayın şavkı vurur sazım üstüne
          ‎Söz söyleyen yoktur sözüm üstüne
          ‎Gel ey hilal kaşlım dizim üstüne
          ‎Ay bir yandan sen bir yandan sar beni