Damné.

Sana dair her şeyi bitiriyorum içimde. Artık ne sen varsın ne de biz.

Yıllardır gülmeden mutsuz yaşadım
          Gittiğim her yerde sevgi aradım
          Mutsuzluk şansımmış, şimdi anladım
          Üzülmeyin, dostlar, degmez bu aska
          Mutsuzluk bahtımmış, artık anladım.

Sözlerin bile sahte; kim bilir, daha nelerin sahte?

Umarım suskunluğum sana bir şeyleri anlamakta yardımcı olur.

Liman bazen huzur değil, alışılmış bir sessizliktir.

Ve yorgunluk bedenimi asla terk etmedi. Nereye gitsem benimle geliyor; omuzlarımda bir ağırlık gibi, gözlerimin altında bir gölge gibi. Dinlendiğimi sanıyorum ama aslında sadece duruyorum. Zaman geçiyor, ben aynı yerde kalıyorum. Belki de en çok yoran şey, hiçbir şeyin geçmemesi.