"Gözler işte. Bizi suçlamak için buradalar.  Neden ? Bütün gözler bunu söylüyor! Neden ? Her gün çalıştıklarını, tekrar atılacakları vaktin geldiğini bildiklerini hissedebiliyorum.  "Bu sefer olmasın, lütfen"  Sonra yok ediliyorlar ve ölümü tadıyorlar, tek söyleyebildikleri ise, "Neden ?" .

"Belki de iyi bir şeylerin açlığını o kadar uzun zamandır çekiyorduk ki hepimiz parçası olmak için can atıyorduk. "

"Yer altında ölmekten deli gibi korkuyordum, oysa bu çok aptalcaydı. Çünkü yerin üstünde ölsem bile, yapacakları ilk şey beni yerin altına gömmek olacaktı."

"Ancak eski alışkanlıklardan kolay vazgeçilmezdi. "

۩۩۩