Ben; gözlerden sakınılarak büyütülen çocuktum. 
Varlık içinde hiçlik çeken, hayatı tanımayan, tanımadığı hayata öfkeli ve isyankar... 
Yaşamak ve ölmek için hiçbir sebebi olmayan, göz kapaklarının ardına gizlediği dünyanın yağmurlarını toprağa bahşeden, gündüzleri maskeyle dolaşıp geceleri gözyaşıyla uyuyan...
Herkesin bildiği, gördüğü, çokça duyduğu ve hatta anladığı ama hiç kimse tarafından anlaşılamayacağını düşünen çocuktum ben.
O çocuk bendim.