.

hayatla ilgili çok şey öğrendim, öğrendiklerimi ya da öğrendim sandığım şeyleri buraya yazıp sabah etmeyi çok istiyorum ama uyku düzenimi çöp etmemek için uyumam lazım.. yarın her şeyi detaylıca yazmaya başlıyorum, burayı yeniden okumak iyi geldi bayılıyorum kendime

ruhu solan ve stresten kötü beslenen bu kızı alıp, ruhuna can verip ona yeni hayaller ve yeni bir hayat vereceğim. kilo vermeye, sağlıklı beslenmeye, disiplinli olmaya, hayallerinin peşinden giderken gereken adımları atmaya ve yeniden yaşamaya başlayacak, artık ölüm yok savaşırken öldürülmek isteyen bir kız var. Bu kız artık yaşamak istiyor ve yaşamak ölmeyi gerektirirse onu da yapacak. Artık kollarını kesmeyecek artık adrenaline sahip olacağı yeni şeyler yapacak, bu kızı kurtarmak sadece benim yapabileceğim bir şey..

ruhumun karanlık surlarından atladığım, kendimi hırpaladığım, ceza ve ödül dünyamın olduğu o bölgeye selam olsun

o korkuyla alay eden hayatı tiye alan hayalleri gerçekliğe dönüştürebilen biriydi, çalışırdı, savaşırdı, inançlıydı, gamsız bir o kadar da takıntılıydı. Dünyalar arası bir gezinti esnasında kendisinin farklı varyasyonlarına denk geldi. Artık Kendisiyle yüzleşmek zorunda kaldı.

Sonra bir şeyler oldu ve biz büyüdük…

Düşünmeyi yazmayı çok seviyordum ve bir zamanlar çizerdim de fazla büyük hayallerim vardı ama nasıl gerçekleştireceğimi bilmezdim, tanrıyı aradım onu kaybettim sonra aşkı aradım ve onu da kaybettim en son da aile anlayışını kaybedince robot gibi hissetmeye başladım. Hiçbir şey heyecan vermemeye başladı korku, hüzün mutluluk, yarına dair ne varsa hepsi ellerimde kaldı. Bu düzenden kurtuluş yok kendim farklı yollardan kurtulmaya çalışırsam diğerine zarar vermiş olurum. Bu yüzden de ilk harcanan ben değilim son da olmayacağım muhtemelen. 

26 olmama az kaldı, yapmam yahutta yapamam dediklerimi yaptım. 

benim yaptığım bir çift gözün içinde bir evreni keşfetmekti… onun peşinden gittim, neye dönüşeceğimi bilerek, dönüşmekten korkmadan. 

dönüşmekten korktuğum insana korkusuzca dönüşmekteydim… 

sonra kalkıp bir şarkı açtım, düşündüm ve düşüncelerimden seni uğurladım ve seni dört yaşında bıraktım, biz çoktan vedalaşmışız bu yol da böyleymiş… aslında durmadan düşünmek kendimi yormak ve delirtmek ölümden çokta farklı değil, duygularımı öldürmeye karar verdim yani sen de olmayıver ne olacak ki…