genel çoğunluğun ömrünün en güzel yılları olarak nitelendirdiği lise döneminin benim için fecahat düzeyde bok gibi geçemekte ve her gün bitmesini beklememim kafamdaki çatışması bence bir paradoks.
yağmur için
sanki tanrı içimdeki buhranı hissediyor ve beni teselli etmek için yolladığı melekler sadece gökten su yağdırmalarına rağmen bana tarif edilemez bir düzeyde iyi geliyor,ruhumun kurumuş kısımlarına hayat suyu oluyor yeşeriyor umudum