Kraliçe Salata

o kadar uzun zamandır izliyorum ki artık kendimi özledim. karakterim seyrelmişçesine adeta izlemekten

BRATislava

istanbulu çok çok çok çokkkkkkkk seviyorum

kafamın içindeki erkeği kurşuna dizmek istiyorum. yok o kadar cani değilim. atomlarını ayırmak istiyorum ama. 

theres no audience to perform for. olur da yanlışlıkla falan bile izlerseniz beni arkanızı dönün olur mu? elektronlarım gözlemci görünce heyecanlanıp ne yapacağını şaşırıyor da

diyeceksiniz ne anlatıyorsun, tavsiye vermek sana mı düştü? sen sanki aynı oyuna kaptırmıyor musun kendini? hem sen ben misin ki nereden biliyorsun? e haklısınız valla da biraz fazla agresif değil mi bu tepki? 

bu insanların ne salak salak kriterleri var ya, o sadece bir beden,  meslekler kıyafetler diplomalar rütbeler hepsi ama hepppppsi uydurma'lar ve bu dünya düzeniniz aslında sadece yetişkin insan'ın oyunu. gerçeklerden kaçmak için uydurulmuş, binlerce yıldır oynanan ve geliştirilen kompleks bir oyun sadece. herkes oynuyor, oyuncular değişiyor, biraz kurallar değişiyor ve sürekli, yeniden, yeniden oynanmaya devam ediyor. oyunlar eğlenceli olur genelde ama, ben en son bir oyundan ne zaman keyif aldığımı çok da hatırlamıyorum açıkçası. 

kısa videolardan nefret ediyorum

itiraf vakti, randomlarımı düzeltiyorum ve otomatik kelime önerilerine basınca kelimeleri kendim söylemiş gibi hissetmediğim için tembellik edip kelimeye bastığımda bazen silip kendim yeniden yazıyorum

peter parker olmak mi isterdim peter parker'la olmak mı isterdim