Witam, cześć i czołem!  Ktoś kiedyś zadał mi pytanie - Czemu piszesz? Otóż,  usłyszałam od kogoś, że jeśli nie możesz czegoś przeczytać, napisz to sam. Tak właśnie zrobiłam. Zaczęłam pisać opowiadania nawet po kilka godzin dziennie, ponieważ nic nie sprawia mi takiej radości, jak odejście do innego świata, gdzie moje problemy nagle przestają istnieć. 
Zazwyczaj w opisach opisuje się siebie, i przyznam, że kompletnie nie wiem jak to zrobić. Jestem wszystkim i niczym, lasem w deszczu, spadającym jabłkiem z drzewa, podmuchem wiatru we włosach i kałużą. Artystą, który zgubił swoje pędzle oraz muzykiem, któremu pękła struna. Właśnie z tym was zostawię. Z zagadką.