Dünya yıllarca onun için hazırlanmış, onu beklemişti. Dağlar onun için yeşermişti, çiçekler onun için açmıştı. Nehirler onun için akmıştı. Denizler, göller o içinde yüzsün, serinlesin diye vardı. Manzaralar o beğensin diye vardı. Resimler o görsün diyeydi. İnsanlık onun için gelişmişti. O güldün diyeydi herşey. 

Herşeyin onun için olduğu dünyada, tek gülmeyen oydu.