LKrason

wczoraj w nocy zaplanowałam całą powieść, od początku do końca, czuję się ponadprzeciętnie zorganizowaną osobą teraz (z reguły pisanie było spontaniczne). zaczęłam teraz pisać nową historię, co jest ryzykowne, biorąc pod uwagę dwa licencjaty w tym roku, ale ile sobie popiszę, to moje).
          
          ściskam,
          Lola

odzyskałam po latach maila do wattpada (nagłe objawienie hasła, życzę Wam tego) i omg, przez tyle lat nie dostawałam w aplikacji powiadomień o komentarzach pod historiami. dziękuję wszystkim, którzy zerkali do nich i zostawiali po sobie ciepłe słowa.
          
          ściskam Was cieplutko, jesteście kochani! 

kanał społecznościowy wrócił omg

tak długo się tu nie logowałam, że dodali opcję robienia serii wtf

       Rozpadły się na kawałki. Na pół. Na pół. Znów na pół. In octavo. Na podłodze skrzyły się szklane igiełki z rozbitej szklanki. Trzęsły jej się dłonie. Nieudolnie chwytała fragmenty naczynia z podłogi, próbując ukryć je w dłoniach. Przed sobą? Przed światem? 
               	Cień czaił się w kącie.
          
          ***
          
          Mała zajawka z opowiadanka, które właśnie piszę. 
          
          Zdałam sobie w trakcie sprawę, że te wszystkie historie są tak naprawdę w większej lub mniejszej mierze próbami pogodzenia się z własną przeszłością. Pisząc, widzę z jednej strony postać Kaśkę, Paulinę, Teofilę, a teraz Oliwię. Tam zawsze gdzieś jest Karolina, która czegoś żałuje, ale teraz może się uwolnić. Może porozważać, coś odjąć, ubarwić i zmienić, ale wciąż pozostać. 
          

@ -Pelargonijka  O, jak fajnie, że jesteś!

Ktoś jeszcze tu działa? Pisze, czyta...?

Coś czuję, że chyba tu wrócę...
          
          
          A gdyby tak ograć Królewnę Śnieżkę w stylu "Pociągu byle jakiego"?

nowy rozdział "Papierosów" jest już w Waszych rękach!
          https://www.wattpad.com/story/246868702

stary dobry rywalkowy team — widzimy się?
          https://www.wattpad.com/story/342994797