Meczup'un finalini, geç de olsa, nihayet yazabildim.
İtiraf etmeliyim ki bu finali yazmak benim için kolay olmadı. Bazı hikâyelerin sonunu yazmak, yalnızca kelimeleri kâğıda dökmek değil; karakterlerin yaşadıklarına, onlarla birlikte kurduğunuz hayallere ve belki de kendi beklentilerinize veda etmekmiş.
Ben de biraz bu yüzden geciktim. Cüneyd'in hikâyesine bir son vermeyi kabullenmem zaman aldı.
Şimdi son sayfayı kapatırken, geriye dönüp baktığımda Meczup'un yalnızca bir aşk hikâyesi olmadığını hissediyorum.
Peki siz ne hissedeceksiniz?
Final hakkındaki düşüncelerinizi, hislerinizi ve hatta bana kızgınlığınızı bile merak ediyorum.
Okuduktan sonra yorumlarınızı benimle paylaşmayı unutmayın.
