Little_Fighter

කොහොමද....
          	
          	කාලය හරි වේගෙන් ගෙවිලා යනවා නේද. තප්පරෙන් තප්පරේ විනාඩියෙන් විනාඩිය ගෙවිලා මහ පැය ගනන් දවස් ගනන් ගෙවිලා මේ අවුරුද්දේ අවසානයටම අපි කිට්ටු කරලා..
          	
          	ඒත් දන්නෝද  මේ අවුරුද්දක් තරම් ගෙවුන කාලය පුරාවට ජීවීතේ මහ ගොඩක් දේවල් නොසෑහෙන්න මගහැරිලා ගිහින්. ෆෝන් එකට කොටුවෙලා මුලු ජීවීතෙන් කොටසක් නිකරුනේ නාස්තිවෙලා ගිහින්..
          	
          	තාත්තාගේ හම රැලිවැටිලා ගිහින් එයාට මහලොකු හයියක් නෑ ඉස්සර තරම්.
          	අම්මගේ ලස්සන කොන්ඩේ සුදුවෙලා ඒ ලස්සන මූන වියැකිලා යන්න ගිහින්..
          	කොයිවෙලෙත් මාත් එක්ක මරාගන්න ගමන් ඉදපු මල්ලී අත්පය දැඩිවෙච්ච රැවුල් වැඩුන තරුන කොල්ලෙක් වෙලා..
          	ආච්චි එන්න එන්නම දුර්වල වෙලා දැන්..
          	
          	කාලයක් සතුටින් පිරිලා තිබුන අපේ ගෙදර දැන් අමු සොහොනක් වෙලා ගිහින්..පුදුම නිහඩයි tv එක පවා සාලේ මැද්දේ තියෙනවට තියෙනවා විතරයි.. මට තේරෙන්නේ නෑ වෙලාවකට මේ නිහඩබව මට දරාගන්න හරි අමාරුයි..මුලු පපුවම පිච්චිලා යනවා වගේ ඒ තරම් මූසල හැගීමක්..දරාගන්න බැරිවේදනාවක්..
          	
          	මට ආසයි මගෙ ගෙදර කලින් තිබුන ඒ සතුට ගේන්න..ගේ ඇතුලේ දුවලා පැනලා කෑගහන්න.. ඒත් මන් උත්සහ කලත් ඒදේ මහ නිශ්ඵලයි.. මගේ මුලු ගෙදර දැනටම පනගැහෙන මිනිස්සු ඉන්න හැගීම් මැරුනු අමුම අමු සොහොනක් වෙලා...
          	
          	මන් මේ ඇතුලේ ඉදලා ලබන අවුරුද්දට පයගහන්න පුදුමාකාර බයකින් ඉන්නේ..මේ තනිකම කියන මූසල හැගීමත් එක්ක වෙලාවකට මට මැරෙන්න හිතන තරම්.. 
          	
          	අවුරුදු විස්සක කෙල්ලෙක් විදිහට මේ මගේ ජීවීතේ..මන් විදවන ජීවීතේ... 
          	
          	කවදාවත්ම තමන්ට තමන්ගේ පවුල මගෑරෙන්න දෙන්න එපා ලමයි..අපි ටිකෙන්  ටික එයාලගෙන් ඈත්වෙද්දි එයලත් ඉබේම අපෙන් ඈතට යනවා බැදීම්වල හයිය බිදිලා යනවා..අන්තීමේදි එයාලා නිහඩවෙනවා දරාගන්නවත් බැරි තරමට.. ආය ආපස්සට ඒ වැරැද්ද හරිගස්සන්න හැදුවත් කාලය කියන දේ කවදාවත් ඒකට ඉඩ දෙන්නේ නෑ...
          	
          	
          	
          	-පුළුවන් තරම් පවුල රැකගන්න..නැත්නම් තමන්ගෙම ගෙදර බෝඩින්කාරයෙක් වගේ තනිවෙන්න වේවි❤️