LoveKiller66

Μόλις ανέβηκε το 44ο κεφάλαιο. Υπό πίεση το έβγαλα βέβαια αλλά είμαι σε καλό δρόμο θεωρώ.
          	
          	https://www.wattpad.com/story/372037869

LoveKiller66

Φαντάσου να περνάς αυτά που περνάς, να βλέπεις γνωστούς και "εχθρούς" σου να γίνονται παρόλα αυτά κάτι στη ζωή τους πετυχαίνοντας τους στόχους τους και εσύ να νιώθεις, μετά από όσα πέρασες, ότι δεν έγινες τίποτα και ότι δεν πέτυχες τους στόχους σου. 
          
          Προσωπικά, όσο και να μου λένε ότι έχω πετύχει πράγματα στη ζωή μου... νιώθω πως δεν είναι έτσι. Ίσως γιατί εγώ είμαι δυστυχισμένη στη ζωή μου. Δυστυχισμένη από τη δουλειά από την οποία και ανυπομονώ πως και πως να με διώξουν γιατί θέλω κάτι άλλο, δυστυχισμένη γιατί όλο αυτό το πράγμα το περνάω μόνη μου, δυστυχισμένη γιατί ό,τι και να κάνω, νιώθω εγκλωβισμένη στην ζωή μου και όχι ελεύθερη. Το άγχος με έχει καταβάλει και με το να μου λέει ο οποιοσδήποτε "Μην αγχώνεσαι" και "Εγώ δεν αγχώνομαι" δε βοηθάει καθόλου. Μερικές φορές, γι'αυτόν τον λόγο δεν επικοινωνώ τα προβλήματα μου.

LoveKiller66

Φτάσαμε μόλις και στο 40ο κεφάλαιο. Δεν το περίμενα ποτέ ότι θα έφτανα τόσο μακριά γι'αυτό μου το βιβλίο. Όπως και να'χει, έβγαλα ένα ακόμα κεφάλαιο που να θέλετε, μπορείτε να το τσεκάρετε. 
          
          Άλλα κεφάλαια ίσως μπορέσω να βγάλω το επόμενο ΣΚ καθώς δε ξέρω αν θα μπορέσω μέσα στην εβδομάδα γιατί εκτός από τη δουλειά, έχω το γυμναστήριο πλέον και επίσης, ραντεβού με τους ψυχολόγους μου. Οπότε, κινούμαι σιγά σιγά στη προκείμενη περίπτωση.
          
          https://www.wattpad.com/story/372037869

LoveKiller66

Λοιπόν, άσχετο αλλά θα ξεκινήσω τώρα από βδομάδα να πηγαίνω γυμναστήριο. Νιώθω ωραία στην ιδέα ότι θα ξεκινήσω κάτι που μου αρέσει. Καλύτερα κιόλας γιατί θα ξεδίνω και θα ξεφεύγω από τη καταπίεση της δουλειάς μια και καλή. Νιώθω σαν ότι παίρνω τον έλεγχο της ζωής μου στα χέρια μου κατά κάποιον τρόπο. 
          
          Σαν να σπάω τις αλυσίδες για άλλη μια φορά στη ζωή μου.