Parça parça olmuş heceler ve mısralarda toplamaya çalıştığım ruhumu toplasam ne göreceğim ki? Kırık bir efsun kör bir nara....
insan olmaya çalışırken insanlığını kaybetti deyiniz. Bir deliydi ve kırdıkça kırdı tahtaları diye anlatınız. Kopamadı içindeki kör kuyudan da aptal gibi içine düştü diye hatırlayınız. Mısralarda saklanmayı severdi deyiniz. Kim için mi? Ölü doğmuş ruhum ve kör kalmış benliğim için. Bize sunulanda buydu ya komik bir fıkra gibi; hayat prosedürlerine uyarak taklidi yaşamalar, aforizmalar"