مه بانو

شیائوژان وجود نداشت.
          
          می‌توانستید تک‌تک واحدهای ساختمانی‌ای را که شیائوژان زمانی در آن‌ها زندگی می‌کرد در بزنید؛
          از همسایه‌ها درباره‌اش بپرسید،
          اما هیچ‌کس نمی‌فهمید دقیقاً درباره‌ی چه کسی حرف می‌زنید.
          
          نمی‌توانستید با هیچ‌کدام از دوستانش تماس بگیرید؛
          چون دوستی نداشت.
          پیدا کردن خانواده‌اش هم تلاشی بیهوده بود؛
          چون خانواده‌ای نداشت.
          
          در واقع، تنها کسی که از وجود شیائوژان خبر داشت…
          خوب—
          خودِ شیائوژان بود.
          
          و اگر راستش را بخواهید،
          بعضی روزها حتی خودش هم به این موضوع اطمینان نداشت.
          
          هیچ‌کس در این سیاره، شیائوژان را نمی‌دید.
          او نامرئی بود.
          سایه‌ای خاموش که بی‌صدا میان آدم‌های عادی حرکت می‌کرد—
          آدم‌هایی که دوست داشتند،
          عشق را تجربه می‌کردند،
          خانواده داشتند.
          
          فکر نکنید هرگز تلاش نکرده بود با کسی ارتباط برقرار کند.
          شیائوژان تلاش کرده بود.
          مشکل این‌جا بود که در این کار… افتضاح بود.
          
          تمام تلاش‌هایش
          به صداها و آواهای ضعیفی ختم می‌شد
          که تقریباً همیشه در گلویش گیر می‌کردند
          و هرگز راهی به بیرون پیدا نمی‌کردند.
          
          اما حتی اگر می‌توانست حرف بزند—
          واقعاً قرار بود چه بگوید؟
           #S_M_H 
          https://www.wattpad.com/story/405304865

 داستان: «او یک فرشته بود»
          
          ⚠️ هشدار پیش از آغاز
          این داستان فقط یک قصه نیست؛ یک سفر احساسی‌ست.
          دو فصل دارد —
          
          فصل اول پایانِ شادی ندارد.
          فصل اول قرار نیست شما را آرام بگذارد…
          بلکه می‌خواهد قلبتان را بشکند، روحتان را بلرزاند و یادتان بیاورد که از دست دادن، گاهی بخشی از زندگی است.
          
          اما اگر همراه بمانید…
          فصل دوم مثل آخرین نور امید درست همان لحظه‌ای می‌رسد که فکر می‌کنید دیگر تحمل ندارید —
          و پایان خوبش، مرهمی‌ست برای تمام زخم‌های فصل اول.
          
          
           مقدمه فصل اول:
          
          گاهی فرشته‌ها در آسمان نیستند.
          گاهی میان ما قدم می‌زنند…
          در ازدحام خیابان‌ها، پشت سکوت شب‌ها، میان آدم‌هایی که دوست‌شان داریم…
          
          اما ما نمی‌شناسیم‌شان — چون بال ندارند.
          نه هاله‌ای دورشان هست، نه نور از چهره‌شان می‌تابد.
          
          با این‌حال…
          گاهی یک چیز در وجودشان فریاد می‌زند که آن‌ها از جنس این دنیا نیستند:
          
          چشم‌هایی که پاکی‌شان را نمی‌شود پنهان کرد،
          نگاهی که حتی تاریکی را نمی‌ترساند،
          لبخندی که انگار خودش التیام و آرامش است…
          
          همین‌ها کافی‌ست تا بفهمیم…
          او یک فرشته است.
          
          و درست همین‌گونه بود —
          درست او… یک فرشته بود.
          شیائوژان، فرشته‌ی این داستان.
          فرشته‌ای که میان آدم‌ها زندگی می‌کرد…
          و هیچ‌کس نمی‌دانست قرار است سرنوشت چطور بال‌هایش را بشکند.
           #S_M_H
          ممنون میشم به این داستان سر بزنی♥️
          https://www.wattpad.com/story/404564028

سلام میشه از فیک منم حمایت کنی :))) 

هزاره بی تو رو نمیخونین آپ نکنم
          هان؟ 

مهشید جون بعد مدت ها سلام 
          دیگه قرار نیست بنویسی ؟؟

@Mahshid_61 ممنونم که خوندی و پاسخ دادی مهربونم. درک میکنم چقدر سخته عاشق کسی باشی و مجبور باشی لحظات تلخ و سختی که تجربه کرده رو دوباره سازی کنی با توجه به عشقی که هردو به وانگشیان و ییجان داریم واینکه تقریبا همسنیم و از هجمه احساسات نوجوانانه فارغ هستیم و وجود این اشخاص برامون مثل نوری در تاریکی های زندگی واقعی عمل میکنن حرفتو کاملا درک میکنم و بهت حق میدم ممنونم که ادامش میدی بی صبرانه منتظر خوندنش هستم

سلام مه بانوی عزیزم من خیلی وقته داستاناتو میخونم و خیلی سبک نوشتنت رو دوست دارم
          معمولا از کسی چیزی نمیخوام اما میخواستم خواهش کنم داستان لان جان مایند رو ادامه بدی این داستان فوق العاده واقعا حیف بود متوقف بشه
          لطفا بخاطر سایه هایی که میخونن ووت و کامنت نمیدن متوقفش نکن خیلی وقت بود میخواستم بیام بهت اینو بگم اما جلوی خودمو می‌گرفتم الانم نمیدونم چرا گفتم شاید بعد چند ماه که از خوندنش گذشته حس میکنم دراپ کردنش ظلم بوده به لانجان عزیزم

های عزیزم
          چطور مطوری 
          میگما مهمون ناخونده نمیخای 
          با اجازه صابخونه خواستم بگم یه مینی فیک جدید از وانگشیان نوشتم 
          نظرت چیه یه سر بزنی زیبا
          
          لطفا گستاخی این جانب را بخشیده و حمایتش کن شیجیهههه جونمممم بووووس و قلب قرمز تقدیم با عشق♥️
          
          https://www.wattpad.com/story/376826943?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=eliiran

وضعیت: پایان یافته.⌛
          
          دلا!
          سخت است اگر مانند یک فرمانده‌ی عاشق
          امیر یک سپاه اما،
           اسیر یک نفر باشی...
           #S_M_H
          
          https://www.wattpad.com/story/318107111?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=Supernatural313

سلامممم.... من همیشه از همه جا بی‌خبرم... الان متوجه شدم مشهد سیل اومده.... ایشاالله همه چی ختم به خیر میشه... اونایی که مال شون از دست رفته به زودی دوباره به دستش بیارن.. امیدوارم شما هم سلامت باشین....
          توی این روزای عزیز ( تولد امام رضا و دهه کرامت) برامون دعا کنین