Maisa.

Yerim, yurdum vardı,
          Işıklarım yanardı.
          Birden dünyam karanlığa gömüldü,
          Gözlerimdeki ışık ansızın söndü.

Mezar ne anlar çiçekten

"Bir gün birini sevmeye kalkarsan, sevme olur mu?
          Sevme."

"Gittikçe daha güçlü birine dönüştüğümü sanıyordum, meğer sadece duygusuz birine dönüşmüşüm."

 "En iyi halinizde bile yanlış kişi için yeterince iyi olmayacaksınız ama en kötü halinizde bile doğru kişi için yeterince iyi olacaksınız."

Bu yağmur yalnızlığımmış,
          dindim, efendim.

Sürekli koşmaktan, sürekli bir şeylere yetişmeye çalışmaktan çok yoruldum.

"Kaygıyı nasıl durdurabilirim bilmiyorum. Belki durduramayız. Belki büyüyünce aynı böyle oluyordur, daha az neşeli oluyorsun." 

"Konuşmuyorsun, çıkıp eğlenmiyorsun, zamanını harcadığın hiçbir şey yok ve bunu benimsemişsin. Adımlarını hep korkarak atıyorsun, sana iyi gelebilecek insanlardan bile uzak duruyorsun, sen kötü bir şey olmaması için iyi şeylerden de kaçıyorsun."

"Dünya sana kim olman gerektiğini söylemeden önce kim olduğunu hatırlayabiliyor musun?"