Marahil ay maituturing na isang kalapastanganan ang aking hiling, ngunit hindi ko mapigilang magsumamo na sana ay muling magtagpo ang mga titik nina Choleng at Lucas. Marubdob ang aking pagnanais na masilayan silang muli, maging ito man ay sa pamamagitan ng isang espesyal na kabanata o isang kasunod na kwento (sequel). Ang kanilang pag-ibig ay isang paglalakbay na hindi ko kailanman nanaising matapos; isang kwentong laging may puwang sa aking puso.
Binibini, huwag ka sanang mapapagod sa paghabi ng mga salita. Ang iyong talento ay isang biyaya na nagbibigay-buhay sa ating nakaraan. Sa mga sandaling tila tuyo ang tinta ng iyong pluma at mabigat ang daloy ng iyong isipan, alalahanin mong may mga katulad kong naghihintay sa bawat tuldok na iyong ilalapat. Bilang payo mula sa isang kasama sa sining, huwag mong madaliin ang pagdaloy ng iyong kwento; hayaan mong ang bawat salita ay huminga sa sarili nitong panahon. Ang tunay na mahusay na manunulat ay hindi sinusukat sa bilis ng pagtatapos, kundi sa lalim ng bakas na iniwan niya sa puso ng kaniyang mga mambabasa. Manatili kang tapat sa iyong sariling tinig, sapagkat doon nananahan ang tunay mong kapangyarihan.
Dalangin ko na balang araw ay mahawakan ko ang El’Gov hindi lamang sa screen ng aking telepono, kundi bilang isang pisikal na libro na may mabangong pahina at matitigas na pabalat. Karapat-dapat ang kwentong ito na mailimbag at mailagay sa mga istante ng ating kasaysayan upang mabasa pa ng susunod na salinlahi. Manatili kang matatag sa iyong landas, binibini. Ipagpatuloy mo ang pagpapatibok sa ating kasaysayan sa pamamagitan ng iyong mga katha.
Patuloy akong magbabasa, patuloy akong hahanga, at patuloy akong maghihintay. Maraming salamat sa paglikha kay Lucas, kay Choleng, at sa mundong naging kanlungan ko sa loob ng pitong taon.
Mananatiling tagahanga at kabalikat sa panulat,
-Pluma
